V A N H E T M A R M E L D I E R. 127 
HET MARMELDIER * 
an alle hedendaagfche Schryveren , die over de Natunrlykc Hifto- 
y 1 rie gefchreeven hebben, IsGesner die, welke, ten opzigte van het 
byzonder verHag van zaaken,deze weetenfchap den grootften dienft 
gedaan, en dezelve meeft bevorderd , heeft ; hy paarde een iuift oor- 
deel, en zuivre bedoelingen, met eene groote geleerdheid^ Aujrovandus is 
weinig meer dan zyn Uitlegger, en de Naniuronderzoekers van minder naam 
zyn niet dan zyne Uitfchryvers : wy beraaden ons niet om de byzonderhe- 
den , raakende het onderwerp der marmeldieren , van hem te ontleenen ; het 
waren dieren van zyn land (a) , welken hy beter kende dan wy, fchoon wy ’er 
eenigen , gelyk hy , in huis hebben opgevoed : dewyl dat geen , 't welk wy 
hebben waargenomen, juift overeenkomt met het geen hy daar van zegt, zo 
geeft ons dit een billyken grond van vertrouwen , dat al het ovenge , ’t welk 
hy meer heeft waargenomen , even waaragtig en juift is. 
Het marmeldier, jong gevangen, is gemaklyker te temmen dan eenig ander 
wild dier , en wordt byna zo volkomen tam als onze huisdieren ; het leert lig- 
telyk een ftok aanvatten , gebaarden maaken , danfen , en aan de ftem vSi 
zynen meefter gehoorzaamen ; het heeft, even als de kat, een natuurlyken 
afkeer van den hond; zodra het gemeenzaam in huis begint te worden, en 
gelooft op zyn meefters hulp te mogen vertrouwen , valt het , in zyne te- 
genwoordigheid , degrootfte en fterkfte honden moedig aan, en byt dezelve 
geweldig ; fchoon het niet volkomen zo groot is als een haas , is het egter ge- 
dron gener, en paart veele fterkte met veele lenigheid. 
Het marmeldier heeft de vier voortte tanden van het kaakbeen vry lang, en 
fterk genoeg om wreedelyk te kwetfen ; het taft egter niemand dan de honden 
aan , en doet geen menfch kwaad ten zy het getergd worde ; zo men ’er niet 
op paft knabbelt het de huisgeraaden , de ftoffen , de matten , en doorbooit 
zelfs het hout, zo het opgeflóoten is: dewyl het zeer kort van dijen is, en de 
vingers der voeten omtrent eveneens heeft als de beer, zo zit het dikwils, en 
loopt, gelyk de beer, gemaklyk op de agterfte pooten; het brengt de din- 
* Het marmeldier heet in 't Latyn Mus Alpinus Plinüi in ’t italiaanreh Murmont, Mar- 
snota. Marmontana, en in zommige llreeken van Italic Far^, volgens Gesner; in ’t Hoog. 
duitfeh en in 't Zwitferfch Mwmeltbier, Murmentle, Mijibdlerk , volgens Gesner; by de 
Grauwbünders Montanüla volgens Gesner; in ’t Poolfch liubak, Soxtiffez, vo'gens RzACZïNt- 
*1; in ’t Franfch Mamotte; in ’t oud Franfch Marmontain. Marmotaine, Marmotan. 
Mus Aipinus. Gesner Hiji. Qundnip pag. 743- Aaimal. Q^uadrup. pag. log. 
Mus Alpinus Fliniij Marmeta kalis. Ray SyntipJ. Aaimal Quaarup. pag. zzi. 
Mus catida elahgata , nudd , corpore rufo\ Ma'inota. LinnjKus. 
Giis y Marmota kalis; Mus Alpinus Plinii. Klein de Quadrup. pag. StSl 
Glis pilis e fujco flavicante mixlis, veflitus; Marmota Alpitta. Bhisson. Regn. Anima} 
^ pag. 1 Ö 5 . 
GEsasR was ees Zwitfer, en waarlyk een dier mannen, die hunne Natie IniQer by. 
