laS DE NATUUR LYKE HISTORIE, 
gen, die ^hct niet de voorfte pooten heeft aangevat, naar den bek, en eet 
overeind gelyk als de eekhoorn ; het loopt fchielyk genoeg in ’t opklimmen , 
maar vry langzaam op de vlakte; het klautert op de boomen, het kruipt tus- 
fchen de wanden der rotfen, of tulTchen twee aangrenzende muuren, op , en 
het is van het raarmeldier , zegt men , dat de Savoyaards geleerd hebben in 
de fchoorlleenen op te klauteren , oin dezelve te veegen. 
Zy eeten van alles, wat men hun geeft, vleefch, brood, fruiten, wor- 
tels , moeskruiden , kool , kevers , Ipringhaanen , enz ; maar zy zyn greetiger 
naar melk en boter , dan naar eenig ander voedzel ; fchoon minder dan de 
kat geneigd om te fnoepen en te ileelen , poogen zy egter in die plaatfen in 
te fluipen, daar men de melk bewaart, en zy drinken dezelve in groote me- 
nigte al morrelende , dat is te zeggen , een klein geknor van genoegen maa- 
kende , gelyk de katten gewoon zyn , wanneer men haar een goeden brok 
naar haar genoegen geeft : voor het overige is de melk het eenigft vogc dat 
hun behaagt , zy drinken maar zelden water , en weigeren wyn. 
Het marmeldier heeft, ten opzigte van de geftalte des lighaams, een weinig 
van den beer, en een weinig van de rot: het is evenwel de arefomys, of 
beer-rot , der Ouden niet , gelyk zomraige Schryvers , en onder anderen Per- 
RAULT , gemeend hebben ; het heeft den neus , de lippen , en de gedaatite 
van den kop, gelyk als de haas; bet hair en de nagels van den das; de tan- 
den van den bdver ; de knevels van de kat , de oogen van de relmuis ; de 
voeten van den beer; een korten ftaart en afgellompie ooren: de kleur van 
zyn hair op den rug is ros bruin , dat meer of minder donker valt ; dat hair 
is vry ruw, maar dat van den buik is rosagcig, zagt, en gevuld. 
Het dier heelt, terwyl het fpeelt, of terwyl mien ’t liefikooit, de ftem en 
het gemorrel van een hondje ; maar zodra men het tergt of bang maakt, maakt 
het al blaazende zulk een Icherp en doordringend geluid , dat ’er het trom- 
melvlies door beledigd wordt : het bemint de zinlykheid , en loopt , gelyk de 
kat, agter af om zyne uitvverpzelen te loozen; maar het heeft, even als de 
rot, vooral in den zomer, een iterke lugt, die het zeer onaangenaam maakt: 
in den herfil; is het zeer vet ; belialven een zeer groot net , heeft het , even 
als de relmuis, twee zeer dikke vetbladen; hét is evenwel niec even vet 
over alle de deelen van het lighaara ; de rug en de nieren zyn meer dan het 
overig gedeelte belaaden met een vall en lievig vet , vry gelyk aan het uiër- 
vleefch van de koe; dus zöu het marmeldier vry goed om te eeten zyn, zq 
het niet altoos eene zekere lugt hadt , die men niet verbergen kan , dan door 
het met zeer llerke kruiderijen , of andere inmengzelen toe te maaken, 
Dk dier , ’t welk zig in het gewell van fneeuw en ys vermaakt , ’t welk 
men niet dan op de hooglle bergen ^'indt , is evenwel meer dan eenig ander 
onderhevig om door de koude te verdooven: het is doorgaands op het einde 
van feptember of in het begin van odober, dat het zig in zyne afzondering 
gpt verbergen, om daar niet dan in april weder uit te voorfdiyn te komen; 
die wykplaats of afzondering , is met voorzorg gemaakt , en met konft gemeu- 
bileerd , zy is voor eerft zeer ruim , minder breed dan lang en zeer hoog van 
verdieping , waardoor zy een of meer dezer dieren kan bevatten , zonder dat 
’er de lugt bederve ; hunne voeten en nagels fchynen gemaakt om de aarde te 
krab* 
