VAN DEN BEER. 
HS 
ten ; wy kunnen ’er geen netter en verfcher getuigenis van geeven dan dat 
van den Hr. du Pratz; zie hier wat hy, in zyne Hiftorie van Louifia- 
ne, daarvan (zegt (c). „De beer, (men begrype, dat hiervan den zwarten, 
9, en niet van den bruinen , beer gefprooken wordt) vertoont zig des win- 
9, ters in Louifiana, omdat de fneeuw, die de landen van ’t Noorden be- 
9, dekt , hem belettende zyn voedzel te vinden , en hem noodzaakt de Noord- 
9, Iche landen te verlaaten hy leeft van vrugten , onder anderen van eekels 
„ en wortels , en zyne lekkertte geregten zyn de honing en de melk ; zo hy 
„ die kan bekomen, zou hy zig liever laaten dooden dan daarvan afllaan; 
,9 in weerwil van ’t vooroordeel , waarin men is , dat de beer verllindende zy, 
99 houde ik , met allen die in deze Pi’ovintie en in de nabuurige ftreeken be- 
99 kend zyn, ftaande, dat hy het geenszins is: het is nooit gebeurd, dat deze 
9, dieren een menfch hebben verilonden in weerwil van hunne groote menigte 
99 en den alleruiterllen honger , die hen zomtyds prangt ; dewyl zy , zelfs in 
99 dit geval , het vleefch van eene flagting , dat zy aantrelfen , niet eeten ; in 
99 den tyd toen ik te Natchés woonde, was ’er zulk een ruwe winter in de 
9, landen van het Noorden , dat deze dieren in groote menigten afzakten ; zy 
,, waren zo gemeen , dat zy malkanderen het voedzel onttrokken en honger 
„ deeden lyden ; ook waren zy zeer mager ; die groote honger deedt hen uit 
9, de boffchen , die langs de rivier liaan , te voorfchyn komen , men zag hen 
,9 des nagts in de menfchelyke wooningen dringen , op de plaatfen loopen , 
99 die niet wél geflooten waren ; zy vonden ’er vleefch , voor de koelte al- 
99 daar geplaatft , maar raakten ’ev niet aan , het waren alleen de graanen , die 
99 zy 9 zo zy dezelve bekomen konden , grectig aten : het zoude zekerlyk in 
99 zulk eene gelegenheid , en in zulk eene dringende behoefte , hebben raoc- 
,9 ten zyn , dat zy hunne verflindende woede zouden hebben moeten open- 
„ baaren , zo zy iets van die geaartheid gehad hadden , of eenigzins vleefch- 
„ vreetende dieren geweeft waren : zy hebben nooit dieren gedood om hen 
„ te verllinden, en zo zy eenigzins vlcefchvreetcnde waren, zouden zy gee- 
„ ne landen, met fneeuw overdekt, alwaar zy raenfchen en dieren naar wel- 
9, gevallen bekomen konden, verlaaten, om in verre alliggende ftreeken vrug- 
,9 ten en wortels , een voedzel , ’t welk verflindende dieren ftandvaftig wei- 
99 geren te eeten , met moeite te gaan zoeken’. De Hr. du Pratz voegt ’er 
in eene noot by, dathy, zedert dat hy het bovenftaande gefchreeven hadt, 
met zekei'heid hadt vernomen, dat ’er in de gebergten van Savoye, twee Ibor- 
ten van beeren zyn , de eene zwart , gelyk die van Louiflanc , die geen vleefch 
eeten , de andere rood , die zo verlcheurende zyn als de wolven ; de Ba- 
ron DE LA Hontan zegt (d), dat de beeren van Kanada ten uiterften zwart 
maar weinig gevaarlyk zyn ; dat zy nooit de menfehen aantallen , ten zy men 
op hen fchiete , en hen kwetfe : insgelyks zegt hy (e) , dat de roodagtige bee ■ 
Ten kwaadaaitig zyn, dat zy de jagers onvervaard komen aanvallen, daar de 
zwarten integendeel voor hun vlugten. 
par Mr. le Page du Pkatz, Paris 1758. in 120. Tom. II. pag. 
(d) De la HoNTajT, yoyases Tom. I. psg' Sé. 
(e) Idem, Tom. H. pas. 40. 
Deel. T 
