VAN DEN BEER. 
>4r 
'hen in China (^),in Japan (/) ,in Arabie en Egypte, en tot in het eiland van 
Java (ffz). Aristoteles («) {preekt ook van witte landbeeren , en belchouwt 
dat verfchil van kleur als toevallig en voortkomende , zegt hy , van een ge- 
brek in de voortteeling : daar zyn derhalven beeren in alle landen , die woeft, 
bergagtig, of met boflchen beflaagen, zyn; maar men vindt ’er geene in de 
wélbevolkte ryken , noch in opene en beteelde landen ; daar zyn ’er geene in 
Frankryk, even weinig als in Engeland, ten zy mogelyk cenige w'einige in 
de minft bezogte gebergten. 
De beer is niet alleen wild, maar ook eenzaam; hy ontvlugt, uit der aait, 
alle maatfchappy ; Jiy verwydert zig van de plaatfen daar de menfch toegang 
toe heeft; hy is niet naar zyn zin dan in die oorden, die nog tot de oude 
Natuur behooren ; een oud hol in ongenaakbaare rotfen , cene grot door den 
tyd in den ftam van een ouden boom geformeerd , in ’t midden van een digt 
bofch , dienen hem tot huisvefting ; hy gaat zig daar alleen verbergen , brengt 
’er een gedeelte van den winter, zonder vourraad, door , en komt daar, in ver- 
fcheiden wecken , niet uit te voorfchyn : hy is evenwel niet verdoofd noch van 
gevoel ontbloot , gelyk de relmuis of het marmeldier , maar gelyk hy natuur- 
lyk vet is, en gelyk hy dat ten hoogften is op ’t einde van den herfd, den 
tyd , waarop hy zig gaat verbergen , zo ftelt die overvloed van vet hem in 
ftaat om die lange onthouding te kunnen doorftaan , en hy komt uit zyn hol 
niet te voorfchyn, dan wanneer hy voelt, dat hy uirgehongerd is: men be- 
weert, dat het na verloop van omtrent veertig dagen is (o), dat de mannetjes 
uit hunne fchuilplaatlen te voorfchyn komen , maar dat de wyfjes daar vier 
m:ianden in blyven , omdat zy daar haare jongen wierpen : ik kan bezwaarlyk 
gclooven, dat zy daar niet alleen zouden kunnen beilaan, maar zelfs haare 
jongen voeden, zonder zelve, geduurend'e zulk een lang bedek van tyd, ee- 
nig voedzel te nuttigen ; ik erken , dat zy , tcrwyl zy draagen , ten uiterden 
vet zyn , dat zy daarenboven met eene zeer dikke vagt bekleed zynde , den 
meeden tyd fiaapende doorbrengende , en zig geheel geene beweeging g«even> 
de, zeer weinig door de doorwaallcming verliezen moeten; maar zo het waar 
zy, dat de mannetjes na verloop van veertig dagen te voorfchyn komen, 
omdat zy gedrongen worden door de behoefte van voedzel te moeten gebrui- 
ken , zo is het niet natuurlyk zig te verbeelden , dat de wyfjes door diezelfde 
behoefte niet nog derkcr gedrongen zouden worden nadat zy geworpen heb- 
ben , en tervvyl zy haare jongen zoogen , door welke dubbelde uitputting zy 
nog meer gebrek aan eeten moeten hebben dan de mannetjes , ten zy men wil- 
de onderftellen , dat zy eenigen hunner jongen , met de bekleedzelen , en al 
het verdere overtollige voortbrengzel haarcr werping, opvreeten, iets, het 
welk my niet waarfchynlyk voorkomt , in weerwil van het voorbeeld der kat- 
ten , die zoratyds haare jongen opvreeten : voor het overige ipreeken wy hier 
(D Hifloire générale des T^oyages, par Mr. l'Abbé Prevót, Tom. III. pag. 492. Htjiohe Na- 
turelle du Jpapon par Kaemfer, Tom. I. pag. 109. 
(O Strabo Lili. Kl^I. Prosi'hr Alfinus, pag. 233. 
(w) Foyage autour du Monde, par lb Gentu., Paris 1725. Tom. III. pag. f5. 
(n) Aristotelks de Admirandis . cap. 140. de Génér. Aiiim. lib. V, cap. §, 
{0) Idem, Hijioria Anim. lib. VIII. cap. I7- 
T a 
