BESCHRYVING VAN DEN BEER. 159 
venft kaakbeen, ’t welk in alles agt-en dertig tanden maakte: het geraamte eg-, 
ter van den beer, dien ik ontleed heb , en die ten onderwerpe voor de be- 
fcluyving der weeke deelen heeft gediend , heeft llegts vier tanden aan weer- 
zyde van het bovenkaakbeen, en men ziet ’er geen voetfpoor van tandkattje, 
daar men een grooter getal van tanden uit kan opmaaken ; die beer hadt dan 
maar vier -en -dertig tanden: wy weeten, dat hy uit de Alpifche gebergten 
kwam; het was een bruine beer. Zo het groot geraamte, dat ik in het Kabi- 
net heb gevonden , van een beer van de foort der zwarte beeren van ’t Noor- 
den was , zoude men een kenmerk te meer hebben om deze twee foorten te 
onderfchmden , dewyl zy in ’t getal der tanden van malkanderen verfchillen 
zouden: de fnytanden dier twee geraamten zyn alle half verfleeten; de honds- 
tanden gelyken naar die van den hond en den wolf; de eerfte baktand van het 
onderft kaakbeen is zeer klein, en agter den hondstand geplaatll; daar is eene 
ledige ruimte tuffehen den eerften en tweeden baktand, die veel dikker is dan 
dc ccrilc rnti 3 .r die flegts eenen wortel heeft ^ de drie l3.3.tlle zyii zeei dik^ 
vooral op een na de laatfte ; de laatllewan hetbovenft kaakbeen is de groottte 
van allen die in het bovenlt en onderft kaakbeen zyn; zy hebben geen punten 
gelyk die’ van de baktanden van den hond en den wolf, en zy gelyken daar 
*^^HetToorna^ig van het tweede nekwervelbeen verfcliilt niet. van 
dat van den hond en den wolf, dan voor zo verre hetzelve meer agterwaards 
uitgeftrekt is , en het derde wciwelbeen in ’t geheet bedekt : de doomagtige ■ 
uitfteekzels van het vierde en vyfde wervelbeen zyn langer dan in den hond 
en den wolf, en de dwarfche uitfteekzels van het derde , van het vierde , en 
van het vyfde wervelbeen hebben geene takken, die zig voonvaards uitftrek- 
kén "elvk als in deze dieren ; maar de dwarfche uitfteekzels van het vierde en van 
het vvl'de wervelbeen hebben een onderften tak, die zo lang is als debovenlte. 
Daar zyn veertien lendenwervclbeendcren en veertien ribben aan weêrzyde , , 
necenwaare en vyf valfche; de , doornagnge uitfteekzels der eerfte wervel-' 
beenderen zyn regt,en de andere zyn agterwaards gebogen, uitgezonderd het : 
laatfte dat re^t is.: het borftbeen beftondt uit negen beenderen ; de eerfte rib- 
ben eene aan weerzyde , srelcdigden zig met het voorlle midden gedeelte van t 
het eerfte dier beenderen ; de .geleding der tweede ribben was tuftchen het . 
eerfte en tweede; die der derde ribben tuflehen het tweede en derde der been- 
deren en dus vervolgens tot de negende ribben, die zig tuflehen hetagtlte: 
.e„ g=tr.le ™ heb- ■ 
bén ten naaftenby dezelfde evenredigheden a>s die \an den hond en den wolf, , 
het voorfte gedeelte van het heupbeen heeft meer breedte, en de goot door 
het ongenaamde been geformeerd, is dieper dan in deze dieren , daar vv^en i 
vYfvaUchc wervelbeenderen in het heihgheen: ic ftaart was met. geheel in * 
het geraamte , waar naar deze beichryving gemaakt is. , , , 
Het ichouderblad is byna vierkant; de doorn is ten naaftenby als de hoek-; 
lyn van dat vierkant geplaatft ; zy verdeelt het fchouderblad in twee ongelyke ; 
deelen; het agterft is het grootft, en heeft een kleinen doorn cp eenigen 
