V A N DEN B E’ V E 11. i?i 
'Zointyds vry verre onder het ys, en dan kan men hen ligtelyk vangen, met 
de hut aan te taften, en hen terzelfder tyd op te wagten by een gat, ’t welk 
men op eenigen afftand in het ys maakt, 'en alwaar zy verpligt zyn te komen, 
om te ademen. 
De gewoonte , welke zy hebben , om den ftaart en alle de agterfte deelen 
dcslighaams, geduurigin ’t water te houden , fchyntde natuur van hun vleefch 
veranderd te hebben; dat der voorfte deelen tot aan de nieren, heeft de hoe- 
danigheid, den fmaak, de vaftheid, van het vleefch der land-en lugt-diercn^ 
dat van de dijen en den Haart heeft den reuk, den fmaak, en alle de hoeda- 
nigheden , van vifch ; die Haart, een voet lang , een duim ilik, cn vyf of zes 
duim breed, is zelfs een uiteinde, een wezendlyk gedeelte, van viich, aan 
het lighaani van een viervoetig dier geliegt ; het is ten cenemaal met Ichub- 
ben bedekt, en hetvd is gclyk aan dat der groote viflehen: men kan die 
fchubben wtgneemen door dezelve met een mes opwaards te fchraapen, en 
nadat zy daar af zyn , ziet men derzelver indrukzel nog op het vel , gelyk in 
alle onze viflehen. 
Het is in ’t begin van den zomer, dat de bévers zig verzamelen; zy he- 
fteeden de maanden van july en auguHus om hunnen dyk en hunne woonin- 
gen te maaken ; zy doen hunnen voorraad van balt en hout in de maand van 
feptember op ; vervolgens rullen zy van hunnen arbeid , genieten het leëven, 
en fmaaken de huilfelyke vermaaken ; die tyd van ruil en huiflelyk vermaak 
is tevens de tyd hunner verliefdheid ; malkanderen kennende, door den om- 
gang, door de vermaaken en de nioeijelyk heden van een gemeenfchaplykcn 
arbeid voor malkanderen ingenomen , voegt yder paar zig niet by enkeld toe- 
val te faraen , noch koppelt door eene loutere noodzaaklykheid der Natuur , 
maar bepaalt zig met keus, en vereenigt zig uit Ihiaak; zy brengen den 
herfll en den winter te famen door ; met malkanderen voldaan veiiaaten zy 
den anderen niet veel ; gelyk zy het te huis naar hunnen zin hebben , komen 
^y daar niet uit dan om aangenaarae en nuttige wandelingen te doen ; zy bren- 
gen dan verfche fchorfen mede, welke zy boven dezulke verkiezen, die droog 
of al te veel met water doortrokken zyn. 
De wyfjes zegt men dat vier maanden draagen ; zy werpen op ’t einde 
van den winter, en brengen gemeeulyk twee of drie jongen voort; de man- 
netjes verlaaten haar ten naaltenby om dezen tyd, zy begeeven zig vcld- 
waards, om de aangenaamheden en vmgten van de lente te gaan genieten; 
zy keeren van tyd tot tyd tot de wooning re nig , maar zy blyven daar niet : 
de moeders integendeel blyven daar nog gclaiisvell , en houden zig bezig 
met het zoogen , bezorgen , en opvoeden , haarer jongen , die , na verloop 
van eenige weeken , in Haat zyn haar te volgen ; zy gaan dan op haare beurt 
haare wandelingen doen , zig in de vrye lugt herllellen , vifch en kreeften 
zoeken, nieuwe fchorfen eeten, en brengen dus den zomer in ’t water en in 
de bolTchen door ; zy verzamelen niet weder dan in den herfH, ten zy de 
uverltroomingen hunnen dyk omgekeerd, of hunne hutten vermeld hebben; 
want dan komen zy vroegtydig lanien , om die breuken te herüellen. 
Daar zyn plaatfen , daar zy eene by zonder e verkiezing voor hebben om ’er 
mm verblj’f te vefligen, en alwaar men gezien heeft, dat zy, nadat men hun 
y a 
