IJT4 D E N A T U U R L Y K E HISTORIE, 
te bévers worden ’er evenwel zomtyds gevonden, die eene geheel witte oT 
witte met grauw gevlekte, en met ros aan den nek en op het kruis vermeng- 
de, kleur hebben (è) ; naarmaate men zvg van. het Noorden vcrwydert hd- 
deit de kleur op en vermengt zig; in ’t Noordelyk gedeelte van Kanada zyn 
zy hoog kaftanjebruin , in het Zuidelyk gedeelte kallanjebruin , en geel of 
llroo-kleurig by de lllinoifen (/'). Men vindt bévers in Amerika van den der- 
tigften graad Noorderbreedte tot aan den zeftigften en hooger, en fteeds in 
minderen getale, naarmaate men naar ’t Zuiden nadert; het is eveneens in de 
oude wereld, zy zyn niet menigvuldig dan in de Noordelykfte landen, en zy 
zyn zeer zeldzaam in Frankryk , in Spanje , in Italië , in Griekenland , en iii 
Egypte : de Ouden kenden hen , het ftondt in den Godsdienft der Magi niet 
vry hen te dooden ; zy waren gemeen aan de oevers van de zwarte Zee , men 
heeft den béver zelfs Cam's Po/uicus, of den Pontifchen hond, genoemd: 
maar . waai'fchynlyk hebben deze dieren geene geruftheid genoeg am de oe^ 
vers van die Zee , dewelke inderdaad van onheugelyke tyden &or de men- 
fchen bezogt zyn , gevonden ; dewyl niemand der Ouden van hunne maat- 
fchappy of van hunne werken , fpreekt. /Euanus vooral , die zulk een groot 
zwak voor het verwonderlyke toont,' en die, geloof ik, de eeifte gefchreeven 
heeft , dat de béver zig de zaadballen afbyt , om die aan den jager ten bes- 
ten te geeven , zou niet gcroift hebben van de wonderen hunner Republiek 
te gewaagen , de fynheid van hun vernuft eii hunne zonderlinge bekwaamhe- 
den in de bouwkunde met weitfehe bcfchryvingen voor te draagen en op te 
fmukken. Plinius zelf, Plinius, wiens fiere,, droefaardge, en verheven 
geeft , altoos den inenfch veragt , om de Natuur te verhellen , zou zekerlylc 
niet nagelaaten hebben de verrigtingen en werken van Romulus met die van 
onze bévers te vergelyken ; het fchyut derhalven zeker, dat geen der Ouden 
hunne vernuftige kloekheid in ’t bouwen gekend heeft, en fchoon men in de 
laatfte eeuwen bévers in Noorwegen , en in de andere Noord.elykfte landen 
van Europa , gevonden heeft , die in hutten woonden, fchoon het ook waar- 
fchynlykis, dat de oude bévers zo wel hutten bouwden als de laarere, dewyl 
egter de Romeinen tot zo verre niet waren doorgedrongen , is het niet te ver- 
wonderen , dat hunne Scliryvers daar geen gewag van maakeh. 
Verfcheiden Auteuren hebben gefchreeven, dat de béver, een water-dier 
zynde , op het land , en zonder water , niet leeven konde : dat gevoelen is 
niet waar; want de béver, welken wy hebben, in zyne vroege jeugd in Ka- 
nada gevangen , en vervolgens in hiiis opgevoed , zynde , kende het water 
niet, toen men ons denzelvcn heeft overgeleverd, hy vreesde en weigerde daar 
in te gaan , maar toen men hem een s ineen bak met water gedompeld , en voor 
de eertte reize met geweld daar in gehouden hadt, bevondt hy zig, na ver- 
loog van eenige minuiiten , zo wel, dat hy daar .niet zogt uit te gaan, en, 
toen men hem vryheid gaf, keerde hy van zelven zeer dikwils derwaards we- 
der; ook wentelde hy zig in den Üyk, en op den natten grond: op zekeren 
G) alhts caudd bonzontalüer plana. Brisson. Regn. 4 nimaL pag. Ö4. enz. 
(i) Mijtoire de la Nouvelle France, par Ie P. CliAKLETOu, Pn-js 1744. Tem. II. pag. 
enz» 
{h) yEuANus Hifi. Aiiiml, Lib. FI, cap, 34. 
