VAN DEN BE’VEK. 
dag ontfnapte hy, en klom langs den keldertrap neder in de gewelven der 
fteengroeven, die onder den grond van den koninglyken tuin zyn, hy vlug-^ 
tede vry ven-e weg, de plaffen-waters , die onder in die fteengroeven zyn, 
overzwemmende ; zodra hy egter het licht der flambouwen , welken ik der- 
waards deed brengen om hem te zoeken, gewaar • wierdt , kwam hy gewillig 
te rug by hen, die hem riepen, en liet zig ligtelyk krygen: hy is gemeen- 
zaam zonder liefkoozende te zyn-, hy vraagt hen, die aan tafel zyn, te ee- 
ten • zyne verzoeken beftaan in een zagt klaagend gefchreeuw en eenige be- 
wee’gingen met de hand, zodra men hem een ftuk geeft, voeit hy het weg] en 
verbergt zig om het op zyn gemak op te eeten ; hy flaapt vry dikwils en ruö: 
oo den bmk, hy eet van alles, behalven vleefch, ’t welk hy ftandvattig wei-, 
ffert ’t zv rauw of gaar; hy knabbelt al wat hy vindt, ftoflen, ineubelen, 
hout*, en men is verpligt geweeft , de ton , waar in hy overgevoeid is , van 
binnen met blik te bekleeden. j.- 
De bévers verkiezen by voorkeur hun vei-blyf aan de oevers der meiren, 
der rivieren, en andere zoete wateren te neemen; men vindt dezelve egter 
aan den oever der Zee, maar het is voornaamlyk m de Noordfche Zeen, en 
vooral in de Middellandfche Golven, daar groote rivieren in uitloopen, en 
welker wateren weinig zout zyn. Zy zyn vyanden van den otter, maaken 
daar iagt op, en vergunnen hem niet te verfchpien in de wateren, daar zy 
zig onthouden. De vagt van den béver is nog fraaijer en meer gevuld dan die 
van den otter: zy beftaat uit twee. fooiten van hair^ het een dat kort maar 
zeer gevuld, zo fyn als dons, én ondoordringbaar voor ’t water is, bedekt 
onmiddelyk het vel; het ander langer, vafter, glanziger, maar yler,ligt over 
dat eerfte bekleedzel, verftrekt hetzelve , om zo te fpreeken , voor overrok , 
beveiligt het voor vuil, voor ttof, voor flyk; dat tweede hair is van weinig 
waarde h''t is het eerfte alleen daar men in onze manufaftuuren gebruik van 
maakt i’dezwaïtfte vagten zyn gemeenlyk de gevuldfte, en bygevolg de meeft 
geachte: die der land-of hol-bévcrs zyn veel minder dan die van bévers, die 
wooningen maaken; .de bévers zyn des zomers, even als alle andere vimwoe. 
ti"e dieren, aan'’tTuiien onderhevig; dus is de vagt van die, welke m dat 
iaWtyde gevangen worden, van weinig, waarde: de vagt der witte bévers 
is, wegens derzelver zeldzaa.raheid , in iiooge achting, en de volmaakt zwar- 
te zvn^ bvna zo zeldzaam als de natte. _ , , - 
Maar behalven de vagt , welke het koftelykft gedeelte is , dat de bëver op- 
levert, verfdiaft dit dier ook nog eene ftotfe, daar men m de Geneeskonft 
veel gebruik van maakt: die ftof waaraan men den naam van caftonum^i 
pp<Tceven is bevat in twee dileke blaasjes, welken de Ouden voor de zaadbal- 
llifvan het dier genomen hebben.: wyziülen ’er de belcbry ving met van gee- 
ven, noch het g^uik van aanwyzen (0, omdat- men dn m alle Apotheelpn 
vindt (ffl). De \Vilden haaien, zegt men, eene olie uit den ttaart van den^bé- 
f J) Zie Ie Traité du Cafior . par Maeius Franciscüs , Paris 1746.. in lao. 
ól- Men wil d.,c cie bévers met hunnen voet vogt uit hunne b aasjes weeten te drukVen, 
ii;it die vost hunnen eetiuft opwakkert, a*s zy wajgagtig zyn , en dac cU Wijden daar ftrik- 
3ien mede ffneeren , daar zy hen in zoeken tü loKken^ zekerer is het, dat de bever zig 
daar van bedient ooi zyn vel vet te houden. 
