BESCHRYVING VAN DEN BE’VER. 187 
Dikte . . . . . 
Lengte der aanvoerende vaaten . ^ _ 
Middellyn van het grootft gedeelte van hunne uitgellrektheid 
Middellyn by de blaas . • . . , 
Groote omtrek van de blaas . . . . 
Kleine omtrek _ • 
Omtrek van de pisbuis .... 
voeten , duimen , lynen. 
O. O. I. 
O. 4' 
, o. o. f. 
o. o. 5 . 
O. 9. O* 
O. o. Ot 
o. o. 9. 
De kop van het geraamte {Pl. XLII) geleek naar dien van de waterrot in 
4e voornaame gedaante , maar iiy verlchüde daar veel van in de byzondere 
deelen ; de béver hadt de tepelwyze uititeekzels grooter ; de gehoorbuis mea' 
uitfpringende , het voorhoofd en dc eigenlyke neusbeenderen breeder , de ope- 
iiingen door de jukbeenige boogen bepaald , fmaller , de boogen zelven bree- 
der, de kroon swyze uitllcekzels van het onderft kaakbeen verhevener, enz: 
daar was geen gat voor de oogputten , noch uitfteekzels ter plaatie van de 
bogt der takken van het onderll kaakbeen , enz. _ , , , • 
De béver heeft, gelyk de relmuis, de groote hazelmuis, en de kleine ha- 
zelmuis , twintig tanden j te weeten twee lange fnytandeii voor in yder kaak- 
been, en vier baktanden aan elke zyde; die tanden zyn my met verfchillend 
vóórgekomen van die der drie andere genoemde dieren , dan voor zo verre de 
ondertte fnytanden minder lang waren met betrekking tot de bpvenfte.^ 
De doornagtige uitfteekzels der nckwervelbeenderen waren zeer klein , uit- 
gezonderd dat van het laatfte wervelbeen , dat lang , Imal , en van agteren 
fchuinfch gerigt was. 
Daar waren vyftien rug-wervelbeenderen , en vyftien ribben ; agt waare en 
zeven valibhe ; de doornagtige uitfteekzels der twee eerfte wervelbeenderen 
waren kort en regt; dat van het derde hadt veel meer lengte, en was aan ’t 
einde agtervvaards gekromd ; de doomagtige uitfteekzels der agt volgende Wer- 
velbeenderen waren agterwaards gebogen, en 'die der vier laatfte waren regt; 
daar waren vyf beenderen in het borftbeen; de twee eerfte ribben, eene aan 
Weerzyde , geledigden zig met de zyden van het voorfte einde van het eerfte 
been ; de geleding der tweede ribbe was tuüchen het eerfte en tweede been , 
die der derde tuftchen het tweedp en derde been, en zo vervolgens tot de 
vyfde, zesde, zevende, en agtfte ribben, die zig met de zyden van het vier- 
de been geledigden. , 
De lendenwervelbeendercn waren ten getale van vyf ; zy hadden de doorn . 
agtige nitfteckzels regt cn de bykomcade Ichuinfch voorwaaids gcrigt, te 
komende uitfteekzels van het eerfte wervelbeen waren de kortltc , en 01e \ an 
het vierde waren dc langfte. j i 1 
Het voorfte gedeelte \'an het heupbeen hadt drie holronde zyden, eene bo- 
venlle die de breedfte was, en tw'ce oudeilte, w'aarvan de binnenltc dc hol- 
jondfte was. ^ , j n • 
Het heiligbeen beftondt uit vyf valfche wervelbeenderen , en de ftaait uit 
vier en-twintig; de bykomende uitfteekzels der laatfte valfche wervelbeende- 
len van het heiligbeen waren langer dan die der eerfte , en daarentegen had- 
Aa a 
