DE NATUURL YKE HISTORIE, 
BESCHRTFING FAN DEN RATON. 
raten ƒ />/. XLllI'), die ten onderwerpe van deeze befchryving 
^ D ^ gediend heeft , was ten naaftenby van de dikte van een das , en 
£ ^ geftalte des lighaaras vry wat naar dit dier, maar 
het verlchildc daar van voor zo verre het den fnuit dun en fpigtig 
■ den vos 5 de neus was wac onigebogen, en de onderlle 
lip ftak veel minder vooruit dan de neus : de kop was vaa dezelfde dikte als 
die van den vos , en de ooren hadden dezeliUe plaatfing maar zy waren kor- 
ter, en aan het einde gerond; de oogen hadden ook dezelfde grootte als die 
van den vos, zy waren _van,ecne blauw groenagtige kleur, en daar was op ’t 
linker oog een vlak , die het zelve geheel verdonkerde ; de Haart geleek naar 
die van de wilde kat, wanthy was lang, hairig, en daar waren, vaaheteen 
einde tot aan het ander , ringen op van verfchillende kleuren. 
De voorfte pooten waren veel korter dan de agterfte, zodat het dier op 
zyne vier pooten ftaande van agteren veel hooger was dan van voren; en in 
deze houding was de rug gewelfd of geboogd ; wanneer het ging, zettede het 
flegts de punt der voeten op den^ grond , gelyk de honden ; maar terwyl het 
rullede, lleunde het ook op de hiel ; dat nieuwe fteunpunt gaf het ook gemak- 
lykheid om zig op de agterfte voeten op te helFen , en om zyn lighaara in ee* 
ne fchuinfche en zelfs loodregte houding te onderfteunen ; die houding was 
zo gemeenzaam aan dit dier als aan de haazen, aan de rotten, aan de eek- 
hoornen, enz, want zo dikvvüs het at nam het zyn voedzel tuffehen de twee 
voorfte voeten om het aan zyn mond te brengen ; het kon dat voedzel niet 
aanvatten of houden met één voet, zo als wy het zelve in de hand houden 
omdat de vingers maar weinig toevouwden; hy hieldt derhalven het ftuk, dat 
hy wilde eeten, tuffehen de twee voeten om hoog, hy vreef het terzelfder 
tyd, de vingers uitgebreid houdende; wanneer hy water vondt, miftede liv 
nooit de voeten daar in te fteeken, zyn brok te laaten vallen, en dien brok 
vervolgens te vryven, als of hy dien wüde waffehen, maar ’t was inderdaad 
om denzeiven te weeken, want dikwils liet hy dien in ’t water, en wreef hem 
niet, dan nadat hy het zelve hadt ingetrokken; hy weekte ook allerhande 
liioiten van voedzels, zelfs in het koudfte water; men heeft hem gedimrende 
een fterke vorft met zyne twee voeten in ’t ys beklemd gevonden, hetwelk in 
de kom, daar men hem zyn water in gaf, was aangevroren terwyl hy ’er zy- 
ne voeten inlneldt: wanneer liy do’or honger geperft wierdt, at hy 'alles vvat 
hy vondt , zonder het te wry ven of in water te weeken. 
Ily was zeer vraatig ; wanneer hy zig in vryheid bevondt fnuffelde hy in de 
hoeken der mu aren eh in de gaten, onder de fteenen en onder de planten, 
om gekorvenen te zoeken , gelyk als Ipinnckoppen , Hakken , enz , en ook 
kleine dieren , gelyk mollen , muizen , Idkvorfchen , enz ; hy at het vleefdi 
der viüchen met meer graagte dan dat der viervoetige dieren en der vogelen ; 
iu t algemeen at dit dier 'allerhande, rauw , gebraden , en zelfs gezouten. o£ 
