BESCHRYVING VAN DEN AGOUTL 223 
De nieren hadden weinig diepte ; het bekken was weinig nitgeftrekt, en de 
tepeltjes waren door malkanderen verward; de regter nier ftak meer voor uit 
dan de linker. 
I Iet zenuwagtig middelpunt van het middelrif was zeer dun en zeer groot * 
het hart was in ’t midden van de borll geplaatfl;, de punt een weini*^ linkfch 
gedraaid; zy was kort en byna rond: de groote flagader verdeelde zf<^ enke- 
lyk in de op en nedergaande. 
Daar waren vier kvyabben in de regter long en twee in de linker , geplaatft 
en van maakzel zo als m den hond en in de meelle andere dieren. 
De tong was l^rig, fmal, dik, en met zeer kleine tcpeltj'es bedekt; daar 
was eene overlangfche voor over ’t midden van haar voorfte^'gedeelte , en 
twee kelkldieren op het agterfte : deze klieren waren weinig verheven en op 
een lyn afflands van malkanderen geplaatfl: ; zy hadden omtrent een lyn mid- 
dellyns : de llrotklap liep in een punt uit. 
Daar waren op het voorfte gedeelte van het verhemelte, tulTchen de voor- 
fte tanden en de eerfte baktanden , twee breede vooren, welker randen zeer 
verhevenwaren, want zy hadden eene lyn hoogte: daar waren tuITchen de 
drie eerfte baktanden van weerzyde vyf andere , weinig diepe en zeer fmall^ 
vooren; haare randen maakten twee bolrondheden naar vmen, en waren in 
t midden haarer lengte afgebrooken. 
De voorherflenen hadden weinig groevingen; haar agterfi: gedeelte was veel 
breeder dan het voorfte, en daar waren flegts twee kwabben aan weerzvde- 
de agterhertTcncn waren m haar geheel agter de voorherlfenen geplaatfl - zv 
waren fmaller en langer dan in de dieren, die in dit Werk reeds befclireeven 
zyn ; de voorherflenen woogen drie gros en de agterherflenen vier-en zeftig 
Het is my voorgekomen, dat dit dier twaalf tepels hadt; zeven op de 
borft , diie aan de regter, en vier aan de linkerzyde, en wf on den huik’ 
drie aan de regter en twee aan de linkerzyde; maar ik heb my niet kun en 
verzekeren, dat alle de knobbeltjes, welken ik voor tepels heb geiiomer 
iiuerdaad vyezendlyke tepels waren, of dat ’er nog geene andere vvaren 
welken ik met heb kunnen onderfcheiden van de knobbdtjes, die zig aan den 
wortel van elk hair bevonden ; het Ichynt uit de plaatüng der twadf tepds 
daar ik van gewaagd heb , te volgen , dat ’er nog twee meer hadden moeteii 
zyn, eene op de regterzyde van de borft en eene op de linkerzyde van den 
DU]K« 
De agouti hadt geen balzak, daar was maar een lyn afïïands tuifchen den 
aars en de opening van de voorhuid, die op eene verhevenheid geplaatft was • 
men voelde de roede en hefhoofdje onder het vel langs het fchaambeen zo’ 
dat zy m den gewoóneu ftaat agterwaards gerigt waren; maar wanneer ’raen 
het hooidje dcedt nitkoraen, gelyk in de opregting gebcuit, dun verlemrde 
zig bet vel van de bilnaad, en ftrekte zig tot het voorfte gedeelte vm het 
fchaambeen uit , en alsdan rigtede de roede zig voorwaaids. 
Het hoofdje { 4 , i , W. Z,//, en fig. 2. alwaar liet in zyn natuurlvke 
grootte vertoond wordtj) , was van eene roodagtige kleur , het ïiadt eene by- 
