39 
dieren die aan de beide werelden gemeen zyn. 
i.i' I- weinige af, omdat het hier niyn hoofd oogmerk 
oe iiitmaakt ; ik heb ’er genoeg van gezegd om myne Le/evs te waarlchou- 
vn dwaalingen , zo wel algemeene als byzondere , die nergens in 
sis in de Naainlylhverken gevonden worden, omdat men, 
willende bevatten, genoodzaakt is alles wat men niet weet met het 
welige dat men weet te vereenigen. 
wv betmiden^^^^dft'^di®^ hebben alleidende , zullen 
wy Detnnden, dat de menlch de eemsifee der leevende wezens is wiens 
genote ’ buigzaam genoeg, is, om ’allerwe- 
verichilleSe"^- ^ aüerwegen voortteplaiiten , en zig naar den' 
ovml te kunnen voortteLi, de 
L^ïnfchTiniV!’!* ““ u'“'“ byzondere ftiecken keven kunnA 
niet dan fle ^ j Hemels , de dieren zyn in veèle opzigten 
andere niet dér aarde die van de eene wereld worden in de 
laagd ingekromnen” ’ gevonden worden , zyn verbafterd , ver- 
baafzVnTiïeTSm^^^^^ <i^t>y niet meer’ ken- 
afdrukzel hunner gedaante nieVonveïïïrWrïs 
™der bellendig d?„ die van den’rSf£ d^ntyd 
«EedefdêZ'ftJT" n“’ f veSideml; dat, om 
zaame de fifxn-n- olniaakte, de minft fyne, de zwaarlte , de minft werk- 
ten; hunne ftm verdweenen zyn of verdwynen zul- 
ke de raenfeh afhangen van de gedaante , wel- 
uc raenicn aan de oppervlakte der aarde geeft of laat? 
TOrtyte Steef SSïï™*’ een vierv<ltig dier, „aai vanwy de ver- 
tninften zesmaal grooter teekend^Sbben'”^l^'^*a^^^'^‘^’ii®“ ^en. 
SS; “ f r ff “ Xinrv”^%aïtkan1«“ 
blv^zelen ffpvy^ri^” Siberië, in Louiüana, enz, van deszelfs over- 
öe, de zwaarft?^"i vaiV dieren was zekerlyk de eerfte, de groot- 
is, hoe veele andeï2“ k ’ ?n dewyl zy thans verdweenen. 
gelyks moeten omkopen en minder opmerkelyk, hebben ins- 
hun voorleden beftaan na t? laaten ? w' noch reekenen van 
veranderd, dat is te zegSnloTde 
veranderd, dat is te zeggen door dë andere loorten, van natuur 
vervSfoSz™ SS b® “"«‘=5 J 
en klimaat, dat hun latuur, door den langduun- 
y . 
gen1nvbed°vLi'^eM"kiim^^^ Natuui“, door den langduuri^ 
volmaakt of vervallen, zyn thans dSfdP ? ? ongunftig geworden was, 
en egter zyn de viervoetige diereii n/dpn ’ 
^nr debertendifffte welkpr ’ na den menfeh, die wezens, welker na- 
gelen en vISen ondem^^^^ de ininll veranderende, is; die der vo 
20 men tot de planten afdaalt » bie der infekten nog meer; 
ukQuiten, zal men verbaasd ftaan ^^^'^ende Natuur niet moei 
men verbaasd ftaan over de fchielyke verlcheidenheden , welke 
