VANDÉNLÉËUW. 5^3 
geeft minder gefchikt voor de moeite der jagt geworden, be- 
en het ^^'^'^onde ftreeken en wordt hy gevaarlyk voor den menfch 
ren bvïlkander’^i^®? evenwel opgemerkt, dathy, menfchen en die- 
valt, ten zv zv hem flno ’ eerften niet aan- 
wonder J^y den geenen, die hem beledigt, 
ken(0: lUn wü zig eerft te wree- 
dieren verkieft : ook houdt hv boven dat van alle andere 
weêrftaan kunnerL lans hLne ^^^/"^ jonge, olyfanten , die hem niet 
welken hy dus ligtelV olerwSdL? f nngegroeid zyn , en 
hulpe toeichietc-^L^olvSr moeder in tyds ter hunner 
<i« teéuw'TeTritolrkS^^ 
ve tf dit dier wezen moge , men laat egter niet na iagt op ’t zêl- 
men doet he^m wvken"^ m^^ honden , door lieden te paard wél onderlteund *, 
de honden """ verblyfplaats te veranderen : maar 
kryg afgerigt zvn geoeftend en op dien 
reuk van dfn iLuw :‘zyn en vlugten op den enkelen 
weêrftaat niet aan kogels en zelfs niet aan den r " geüooten weefzel , 
egter bykans nooit met eenen Ichoot: men vangt hS^dikwiirmet^^wf 
heid, ge^k wy de wolven vangen, door hem do n v“ 
op v;rmïakT"V"S een leevend S 
dLeiL ‘17 g"V"«gen is, en zo men van 
merhem bSn ee f of ichaamte gebruik maakt, kan 
men hem binden, eeamudband aandoen, en leiden,, daar, men hem hebben 
eeK^enT'ïndr‘^^‘‘^‘’ u^" onaangenaaraen en fterken fmaak; de Ne- 
her ve? ^"diaanen vinden het evenWel niet kwaad-, en eeten het dikvvüf- 
Volkpr’ de Helden zig voormaals mede omhingen, dient den gemeldeii 
welk voor mantel en bed; zy bewaarcn ook het vet dezer dieren het 
k zeer doordringende, en van. eenig gebruik in onze Geneeskonft , is’ (g). 
lyKlk^*^r%o^”fvinr" To’n. V. pag. 8ö' De Hr. Abt de Prevost. die, ge- 
^ i« ilsl TeZV. Müblevillb en Salerks, Fa*- 
