70 DE NATUURLYKE HISTORIE, 
D E T Y G E R S. 
ewyl de naam van tyger een geflagt-naam is, welken men aan ver- 
kj D ? fcheiden foorten van verlchillende dieren gegeeven heeft, zo be- 
st, hoort ons eerÜe werk te zyn de eenen van de anderen te onderfchei- 
den : de luipaarden en de panthers, die men dikwils met malkande- 
ren verward heeft, zyn beiden door de meefte Reisbefchryvers tygers ge- 
naamd; de onca, die zig gemaldyk laat temmen, waarvan de Oofterlingen 
zig voor de jagt bedienen, is voor de panthera genomen, en, even als deze, 
door den naam van tyger aangeduid; de lynx of los, de proviandmees- 
ter van den leeuw , dien de Turken karackoulah en de Perfiaanen ftyahgush , 
hectcn , hebben ook den naam van panther of onca gekreegen : alle deze die- 
ren zyn gemeen in Afrika en in alle de Zuidelyke deden van Afia; maar de 
waarc tyger, de eenige die dezen naam voeren moet, 'is een zeldzaam dier 
weinig bekend by de Ouden en flegt belchroeven by de hedendaagfchen. Auis- 
TOTELES , die in de Natuurlyke Hillorie de leidsman van de eenen en de an- 
deren is, maakt ’er geen gewag van. Plinius (a) zegt alleenlyk dat de tyger 
een dier van eene verfchriklykc fnelheid is, tremenda. velocitatis animal ; en 
hy geeft te kennen , dat het te zyner tyd zeldzaamer was dan de panthera, 
naardien Augullus de eerde was , die den Romeinen een tyger aanboodt voor de 
inwying van het theater van Marccllus , terwyl deze Bomvopziender ten tyde 
van Scaurus reeds honderd en vyftig panthers (b) gezonden hadt, en vervol- 
gens Pompejus vierhonderd en tien, en Augultus vierhonderd «twintig voor 
de fchouwplaatzen van Rome hadt doen komen ; maar Plinius geeft ons gee- 
ne befchry ving van den tyger , en wyft ons zelfs geene van deszelfs kenmer- 
ken aan. üppianus (c) en Solinus, die na Plinius gefchreeven hebben, fchy- 
nen de eerde te zyn, die gezegd hebben, dat de tyger door lange banden of 
llreepen, en de panthera door ronde vlekken geteekend Was; hét is inderdaad 
een der kenmerken, die den waaren tyger onderfcheiden , niet flegts van den 
panther, maar ook van verfcheiden andere dieren, welken men naderhand 
tygers genaamd heeft. Strabo haalt, ten opzigte van den waaren tyger 
Meoasthenes aan, en hy zegt na hem, dat ’er tygers in deindiën zyn, eens zo 
groot als de leeuvven. de tyger is derhalven een wild dier van eene verl’chrik- 
lyke fnelheid , welks lighaani met lange ftreepen geteekend is , en welks groot- 
te die van den leeuw overtreit. Zie daar de eenige kenmerken , welken men 
by de Ouden , van zulk een merkwaardig dier vindt ; de hedendaagfchen , 
(fl) Zie Plikius Hijl. Natur. Lib. VIII. Cat,. 
(b) Zie Plinius Ili/i. Natur. Lib. VIII. Cap. 
(c) OmiaNi Lib. I. de Venatmie. Zie hier zyne woerden. Orynges dus decerari taenis 
eblongts Ugrtim uiflar, altos vero rotmdts ut panthera. — Tigres Sounüs bejlias inrignes macü- 
notae perniatas memoraoïles rsddiderwit ; fulvo nitent, boe fulvum nigrantibus Jegmentis in- 
i8. 
n- 
zyne woorden. 
er-undatum. 
{d) Zie Strabo Lib. 
XV. 
