BESCHRYVING VAN DEN TYGER. 8i 
'■ftreepen : die ftreepen zyn weinig fterk op den hals , en loopen fchuinfch van 
voren naar agteren en van binnen naar buiten ; die van den fchoft , van den 
rug , en van ’t kruis zyn meer zigtbaar., en loopen dwarfch ; zy zyn in groo- 
teren getale dan op de zyden des lighaams ; die der agterfte beenen zyn 
fmaller, minder fterk voor ’t oog, en allen ten naaftenby dwarfch, maar zom- 
uiige kruiflen zig , of maaken maazen van een zeer onregelmaatige figuur : het 
eind van den ftaait is zwart, en het overig gedeelte van denzelven is omringd 
Van verfcheiden ringen van dezelfde zwarte Ideur op een grond van een zeer 
heldere, en zelfs witagrige vaale, kleur : het vaal wordt donkerer aan het begin 
Van den ftaart , en de ftreepen hebben daar verfchillende rigtingen in plaats 
Van geregelde ringen te formeeren ; de bovenfte lip is witagtig en met kleine 
zwarte vlakjes bezaaid: daar is een witagtige ring, die tevens een zweemzelvan 
geelagtige kleur heeft , rondom de oogen, en van boven bemerkt men een 
groote vlak van dezelfde kleur met zwarte teekenen : het onderft van de wan- 
gen, het onderft kaakbeen, de keel, de onderfte zyde van den hals, de bin- 
nenzyde der voorfte beenen , de borft en de buik , zyn van eene witagtige 
kleur roet een ligt zweemzel van geelagtig : daar zyn op ’t onderft der wan- 
gen , op ’t onderft kaakbeen , en op de keel , zwarte en onregelmaatige ftree- 
pen; op de zyden en op het ondei'll van den lials zyn fchuinfche ftreepen , 
die op eenigen afftand van de ooren beginnen , en die zig vereenigen by het 
voorfte gedeelte van de borft : daar zyn ook eenige dwarfche ftreepen op de 
agterfte en voorfte zyden van het voorfte been: het agterft gedeelte van dc 
borft en het voorfte gedeelte van den buik hebben verfcheiden korte , breede , 
en dwarfche ftreepen: het hair, dat aan de zyden en aan het einde der vin- 
geren is , heeft eene witagtige kleur met een ligt zweemzel van geelagtig. 
De kop van het geraamte des tygers (P/. Z) gelykt veel naar dien van deu 
leeuw ; hy is egter minder groot : hy heeft korter en minder dikken muil , do 
openingen der neusgaten en der oogbollen zyn minder groot , het voorhoofd 
is minder ingezonken , de kringswyze uitfteekzels van het voorhoofdsbeen en 
der jukbeenderen zyn kleiner, de jukbeenige boogen meer bohond van 
buiten cn het agterhoofd fpringt meer agterwaards, fchoon de rand, die zig 
up de kruin uitftrekt, minder verheven is. 
De tyger heeft dertig tanden , gelyk aan die van den leeuw en van de kat. 
De onderfte tak van het bykomend uicfteekzel van het zesde wervelbeen 
■''erfchilt niet van dat des leéuws, dan voor zo verre het agterft gedeelte wat 
hreeder is; de dooniagtige uitfteekzels der vierde, vyfde, en zesde, wervel- 
,heenderen van den hals zyn veel korter dan die van den leeuw. 
De rug-wevvelbeenderen , de ribben , het borftbeen , gelyken naar die zelf- 
beenderen in den leeuw gezien ; de bykomende uitfteekzels der lendenwer- 
'Velbeenderen hebben minder -lengte dan die van den leeuw, en zyn niet bin- 
l’^uwaards gekromd ; de beenderen van het bekken gelyken naar die van den 
leeuw : daar zyn zeventien vallche wervelbeenderen in den ftaart van ’t ge- 
*'aamte, dat ten onderwerpe voor deze befchryving dient, maar hun getal is 
^iet volkomen , daar ontbreeken eenige aan ’t einde. 
Det fchouderblad is byna vierkant ; de doom maakt eene hoeklyn van dat 
AY. Dèd. L 
