I3Ó DE N A T U U R L Y K E HJ S T O R I E, 
fchillend dier van den luchs van Duitfchland, dat is tó zeggen van onzen lynx 
of hertenwolf; die Indiaanfche of Afrikaanfche lynx, welken hy zegt veel 
grooter en beter gevlakt te zyn dan onze hertenwolf, zoude wel niet dan eene 
fooit van pandier kunnen zyn : wat ’er ook van die laatfte giffing wezen mo- 
ge , het fchynt dajt de lynx hertenwolf, die Iner het onderwerp is , niet in de 
Zuidelyke geweften , maar alleen in de Noordelyke landen der oude en nieu- 
ive Wereld, gevonden wordt. Olaus zegt (w), dat hy gemeen is in de bos- 
fchenvan ’t Noorden van Europa; Olearius («) verzekert het zelfde van 
Moskovie Ipreekende ; Rosiisus Lentiuius , zegt dat de lynxen gemeen zyn in 
Kourland, in Litthauwen., en dat die van Kaffubien , (eene Provintie van Fora- 
meren) kleiner en minder gevlekt zyn dan die van Polen en Litthauwen (o) ; 
eindelyk voegt Paulus Jovius by alle deze getuigeniffen nog dit, dat de 
fehoonfte vellen van den hertenwolf uit Siberie komen (/>), en dat men ’er een 
grooten handel in doet te üilivaga, ^ene ftad zeshonderd mylen van Moskou 
afliggende. 
Dit dier, dat, gelyk men ziet, zig bever m de koude dan in de warme kli- 
maaten onthoudt, behoort onder die, welke door de landen van ’t Noorden 
uit de oude naar de nieuwe wereld hebben kunnen dóórtrekken ; dus vindt 
men het ook in Noord- Amerika : d^ Reisbefchryvers (^q) hebben het zo dui- 
delyk voorgedraagen , .dat men zig daar niet in vergillen kan; en daarenbo- 
ven weet men , dat het vel van dit dier „een voorwerp van koophandel van 
Amerika op Europa uitipakt : die hertwqlven van Kanada zyn aUeenlyk , ge- 
lyk ik gezegd heb, kleiner en witter dan de Europeaanfche , en het is dat 
verfchil van grootte , het welk hen hertkatten heeft doen noemen , en ’t welk 
de Naamlyftmaakers (r) heeft .overgehaald om hen als dieren van verfchillen- 
de 
(m) Hifl. de Gentibue feptentfkn. a& Olao Magno, Antw. 1558. Lik. XFIII, pag. 139. 
(n) Rélatkn d’Adam Olearius, Tom. I. pag. lai. 
fo) ./iuüuarium Hifi. Nat, Poloniae. Gabriei.e Rzaczïnski , Gcdani 1742. 
(p) ALDROVANDUfi, de Qtiadrup. digh. pag. 9Ö. 
(t) Men vindt nog by de Gafpefiers drie foorten van wolven-- de hertenwolf heeft een 
zilverkleurig hair; hy heeft twee hoorntjes op den kop; (hy wil zeggen op de ooren j die 
” van geheel zwart hair zyn: zyn vleefch is vry goed, fchoon het wat al te fterken wild- 
” finaak heeft: dit dier is yiTelyker in het aanzien, dan het wreed is; deflèlfs huid is zeer 
” goed om ’er pelterijen van te maaken”. Nouvelle Relation de la Gafpefie, par Ie Pere Chre> 
’xiEN LeclerQ. Pafis 1691. pag. 488 
In ’t land der Hurons zyn de hertenwolven menigvuldiger dan de gemeens wolven, die 
daar vry zeldzaam zyn". Foyage de Saguar Theodat. Paris iö3z. pag. 307. 
” , In Amenka worden wel verflindende heeften gevonden, gelyk de luipaarden en herten- 
wolven , ma.w nergens leeuwen”. Singularieés de la Trance AntarÜique , par Thevet. Paris 
jSjg. pag- io 3 « 
(r) De Hr. Likjnaïws, die te Upfal woont, en die dit dier moet kennen, dewyl het in Zwee- 
den en in de aangrenzende landen gevonden wordt, hadt eerft den hertwolf van de hertkat 
onderfcheiden ; hy noemde den eerlijn fetis canda truncata , corpore rufejeente maculato, Syfi- 
Nat. Edit. IF. pag. 64. en Edit. Fl. pag. 4. Hy noemde den tweeden Telis cauda truncata cor‘ 
pore alho maculato. Syfi. Nat. 1 . c. Hy noemt den eerften zelfs in ’t Zweedfeh (Varglo, en den 
tweeden KattU. Fauna Suec. pag. 2. Maar in zyne laatfte uitgave onderfcheidt hy deze dieren 
niet meer, en hy maakt alleeulyk gewag van eene enkele foort. die hy door de volgende uit- 
