IS8 
DE NATUURLYKE HISTORIE, 
fcheiden , den naam van hert bygevoegd , en waarvan zy dus hertwolf , of her- 
temvoif, gemaakt zullen hebben, omdat by de herten aantaft, of omdat zyn 
vel met vlakken geteekend is, ten naaftenby gelyk dat der jonge herten ter- 
wyl zy in dc verandering van hair zyn j. de lynx is zo groot niet als de wolf 
(ü) en laager opzyn pooten, hy heeft geraeenlyk de grootte van een vos; 
hy verfchüt van de panthera de onca in de volgende kenmerken : hv heeft 
langer h^, minder ^leeveniige en kwalyk eindigeude vlakken; zyn ooren 
zyn grooter , en aan t einde met een penfeel of kwaftje van zwarte hairties 
voorzien; de Haart is veel korter en aan ’t einde zwart, de oratrek der oogen 
wit, en het voorkomen des gelaats aangenaamer en minder woelt de vagt van 
t mannetje is beter geteekend dan die van ’t wyfje; hy loopt niet eenpaarig 
door gelyk de wolf, hy gaat en fpringt gelyk de kat; hy leeft van den roof, 
en vervolgt zyn wild tot op de toppen der hoornen ; de wilde katten , de 
marters , de hermelynen , de eekhoornen , kunnen hem niet ontfnappen ; hy 
overvalt ook de vogels; hy wagt de herten, derheën, de haazen, in hun- 
nen doortogt op, befpringt hen, vat hen by de keel, zuigt hun, nadat hv ’er 
zng nieefter van gemaakt heeft, het bloed uit, en opent hun vervolgens den' 
kop, oni de herffenen op te vreeten, waar na hy hen dikwils laat Uggen, om 
een ander op te zoeken , en dit heeft aanleiding gegeeven , om te zeggen 
dat onder alle dieren de lynx de kortfte memorie heeft: zyn hair verandert- 
van Kleur naar de klimaaten en het faifoen ; de winter - vagten zyn fchooner 
beter, en gevulder, dan die van den zomer, zyn vleefch, even als dat van 
alle roofdieren , is zeer liegt om te eeten (w). 
„ In Duitfchland alwaar men de lynxen het menigvuldigft vindt, is, in de 
„ gebergtens van t Saltsburgifche , en in die van Tyrol , daar men hen bv 
„ benden van tien , vyftien, enz, te zaam ziet loopen, en in g^S^enfchan 
„ jaagen, als de honger hen naagt, op allerhande foorten van lild en bv? 
(v) l^ces noftrae lupisminous Jmt tergt maeulojae, Stvmwiu». 
tw) J^ACZynsKï, AuU. Jütft, FqI, pag. 314. 
i 
