de natuurlyke historie. 
142 
het denkbeeld, ’t welk men gemeenlyk van een nier of van een boon maakt: 
zv lagen niet zeer diep , daar waren geen tepeltjes , en het bekken was ver- 
deelcl in twee verblyven of gedeeltens, door eene verlenging van de zelfftan- 
.dighcid der nier, die zig byna tot aan de opening van den pisleider uitürekte. 
Het zcnuwagtig middelpunt van het middelrif was weinig uitgeftrekt en zeer 
dun • bet vleezig gedeelte hadt ook maar weinige dikte. 
De regter long hadt vier kwabben, en de linker twee, alle geplaatft zo als 
zy in de raeefte dieren zyn ; de kleine kwab van de regterzyde hadt eene 
zonderlinge gedaante , haar agterft gedeelte was verlengd en puntig ; het voor- 
,fte was gerond , en hadt eene uitranding aan de regterzyde : het hart was wat 
verlengd ; daar kwamen twee takken uit den boog van de groote flagader. 
De tong {A B , PL XXII , fig . i) hadt eene gelyke breedte over haare ge- 
heele lengte ; het einde (^B) was gerond en zeer dun ; daar waren op het ein- 
de (C) in de lengte van vyf lynen , en op de randen (O /)) tot in ’t midden 
(E) van de lengte der tong, tepeltjes, maar dezelve waren zo klein, dat men 
hen nauwelyks bemerken kpnde; het midden QF~) van het voorfte gedeelte 
was bedekt met groote zeer harde tepels , die puntig en agterwaards gerigt 
w'aren : dezelve door het vergrootglas befchouwende , zo als zy (in de a.fig.) 
vertoond zyn, bemerkt men hunne regelmaatige ruits-gewyze fcliikking; elk 
dezer groote tepeltjes uitgetrokken zynde hadt eene bafis (^) geformeerd door 
een dun rond, en hohrond,kraakbeentje., dat een klein marametje of eene foort 
van borft-tepeltje bedekte ; het middellle gedeelte van de tong hadt even har- 
de maar niet zo groote tepeltjes als die van ’t midden QF, fig. i) van het voor- 
fte gedeelte die van ’t midden van ’t middelft gedeelte waren zeer klein ,en 
agterwaards neerliggende; die der zydelyke deelen QG Gj) waren wat grooter 
fchuinfch gerigt van buiten naar binnen en van voren naar agtej-en ; het ag- 
terft gedeelte (H) hadt ook tepeltjes, maar zy waren dik, week, agter- 
waards gerigt, en verre van malkanderen geplaatft; daarenboven waren ’er 
op het agterft gedeelte kelkklieren; eene (/) aan wederzyde op den rand van 
de tong en agt ot negen op ’t midden in twee reijen (K K') elk van vier of 
vyf klieren gefchikt; deze reijen waren fchuinfch van voren naaragteren, en 
van buiten naar binnen gerigt. 
Ik heb op de tong van de lynx, daar wy hier van fpreeken, geene tepel- 
tjes gezien , die voorwaards gerigt waren , waarvan gewag gemaakt wordt in 
de Ontleedkundige befebryving van den hertenwolf , door den Hr. Perrault 
(a) gegeeven; daar is evenwel geene reden om te twyftelen of de hertenwolf 
het zelfde dier zy als onze lynx, dit blykt genoeg uit alles wat van het ove- 
rige der befchryAÜng gemeld wordt. 
De ftïotklap (/-) was groot en liep uit in een ftompe punt , die dik was aan 
zyne randen : men ziet in dezelfde fig. i , de randen (i¥ M) van den ingang 
van het ftrottenhoofd ; het bovenft gedeelte (A) van de longepyp, waarvan 
de ringen (O O O) voor een gedeelte (P p p^ vliezig zyn; de' twee eerfte 
ftukken (^^Q) van het tongbeen, de tweede {R R) en de twee derde (5 S)- 
(a) Mémoires pour Jeroir h l' Hifltire Naturelk lies Animaux , Prem. Part, pag. up. 
