BESCHRYVING VAN DEN HYAENA. 
i6t> 
diepte : de takfchietingen der bloedvaaten vertoonden zig wel op de bmtenfte 
oppervlakte dezer nieren; hunne inwendige zelfftandigheden waren zeer on- 
derfcheiden ; daar waren geene afzonderlyke tepels in t bekken , dat byna 
geheellyk in twee verblyven gefcheiden was. ^ 
Het middelrif was zeer dik; nauwelyks hadt het zenuwagüg middelpunt ee- 
nige doorfchynendheid; men zag daarin zeer groote peesagtige vezels in ver- 
fchillende rigringen door malkanderen gevlogten, die het licht met doorlieten 
dan tuffchen de maazen , die zy formeerden. , , , . , n j 
Daar waren vier kwabben in dc regter long gelyk als in de meefte viervoe- 
tige dieren ; de tweede was zeer klein en kleiner dan de vierde , die zig by 
de bafis van k hart geplaatft bevondt ; de linker long hadt hegts twee kwab- 
ben , waarvan de voorfte door eene diepe fplyting in twee byna gelyke dee- 
len gefcheiden was; het weefzel dezer longen was zeer fyn en zeer zwak; 
het liart was dik en kort; de boog van de groote flagader Ipreidde twee tak- 
ken • 
De tong was over haaregeheeleuitgeflrektheid breed en weinig dik aan 
de ; het voorfte en het middelfte gedeelte was bezet met fteekels van verfchillen- 
de grootten en verfchillendefiguuren ; die van ’t midden van het voorfte gedeelte 
hadden tot twee lynen breedte aan de bafis, en zy waren minder breed aan t 
einde ’t welk afgeknot fcheen te zyn ; die groote fteekels bevonden zig in 
’t middelpunt ; de grootte van de andere was des te minder naannaate zy ver- 
der af w^en van het middelpunt: de fteekels van het middelft gedeelte, van 
de zvden van het voorfte gedeelte, en van het einde van de tong, waren zeer 
klein in vergelyking van die van ’t midden van het voorfte gedeelte; zy wa- 
ren dik aan de bafis, en zeer dun tot aan t einde dat puntig was; het midden 
van het agterlt middelgedeelte van de tong was van Iteekels ontbloot • daar 
waxen vier kelkklieren op eene lyn van voren holrond gefchaard ; het agterlc 
gedeelte van de tong was bezaaid met weeke tepeltjes , die aan de bafis vleefch- 
agtig, aan het einde fteekende en beenagtig, waren ; het waren zo yeele klei- 
ne fteekels aan verlengde tepels vaftzittende : ik heb geene witte kheragtigc 
De randen van den ingang van t llrottenhoofd vraten kort en dik ; de ftrot- 
klap hadt minder dikte aan haar einde dan op de zyden, en het einde was wat 
uitbrand: het verhemelte was doorfneeden met zeven ot agt breede vooren, 
welker randen veel breedte en weinig hcxigte hadden: zy waren bolrond van 
voren ; daar waren in de vooren en op de randen kleine fteekels , gelykende 
naar die van het roedenhoofdje, daar in ’t vervolg dezer befchryving melding 
van gemaakt zal worden. . . , , , , 
De herflenen liadden weinig bogtighcden ; de agterherflenen gekeken naar 
die der meefte andere dieren in de gedaante en plaatfmg ; zy woogen vier 
gros , en de herffenen twee oneen vyf gros. . 
Het hoofdje (/^, i’/. ') van de roede(fl),was dik, kort, en eindigde 
in een weeka^igen rand , ok een foort van mond (.^ C) niaakt, gelykende 
eenigzins naar dien van <cen prik of lamprey ; het vlak van dezen mond was 
IX. Di^eL Y 
