VAN DE CIVETKAT EN DE ZIBET. i8 
Holland, alwaar men handel doet in hun parfum', de civet te Amfterdam ver- 
vaardigd wordt door onze Kooplieden gekozen boven die van de Lwant of 
de Indiën, die gemeenlyk minder zuiver is: die, welke men uit uumée be- 
komt, zou de befte van allen zyn (j), zo de Negers, zo wel als deinüiaanen 
en de Levamynen (0 dezelve niet vervalfchten met daar plant-lappen, ge yK 
als ladanum oflabdanum , ftorax , en andere balfemagtige en riekende middelen 
onder te vermengen. , . , 
• Om deze reukftoffe te verzamelen zetten zy het dier in eene nauwe kooy , 
waarin het zig niet kan omkeercn ; zy openen de kooy aan ’t eind , trekken 
het dier by den ftaart naar buiten , dwingen het om in die plaatfing te blyven 
door middel van een ftok , dien zy dwars door de fpijlen van de kooy fteeken, 
en waarmede zy de agterfte pootcn vaft bezetten ; dan brengen zy een klein 
lepeltie in den zak, die de reukftof bevat , zy fchraapen zorgvuldig alle de 
binnenfte wanden van dien zak af, en doen de ftolle, welke zy daar uithaaien 
in een fles, die zy zorgvuldig toeftoppen ; deze bewerking wordt twee of drie 
maal ’s weeks herhaald: de hoeveelheid der reukftoffe hangt veel af van de 
CA Men ziet eene menigte civetten in Malabar, liet is een klem dier, van maakzel ten 
naaftenbyals een kat, met uitzondering dat zyn fnuit puntiger is, dat hy minder gevaarlyka 
” klauwenof nagels heeft, en een verfchillcnd geluid maakt; de par/um of reukftofFe , die het 
” «reeft wordt als eene foort van vet voongsbragc in eene opening , die het dier onder den 
” ftaart’ heeft • men haait ’er dezelve van tyd co: tyil uit, en zy is overvloediger naarmaate 
” het ze've beter gevoed wordt; men doet ’er een grooten handel in te Kalicut, maar- zo 
” men deze ftof zelf niet inzamelt , krygt men die byna nooit onvervalfcht”. Foya^e de 
’dzllon pag n. „ De befte foort van civet, komt uit Guinée, en die is zeer zuiver". 
Jdamses^ugo. gjj 
vlekt celyk de kattyger; hy is zeer woeft; men haalt ’er alle twee dagra de civet uit, die 
” niet d?n eene zekere fnotterigheid of dik zweet is, ’t welk hy in eene holte onder den ftaart 
”, heeCf’. Foyage de le Maire, Paris 1695- pag- «oo. en loi. Het is van de civet van Gui- 
nee daar de Reisbefebryver hier van fpreekt. . , ■ „ 
Tk zaa t° Caïro , in ’t huis van een Venetiaan, verfcheiden dieren, die tenuiterftenmoe- 
’Airr w-.ren'’ van de grootte bykans als een rtaande hond , maar grover, en byna van eene 
UIL WültlJ* o ... . Uv.». zan Kja«\r <1 a np»r> fn 
i-£> fterke houten kooijen, - . . „ . - . 1 . . 
" Zy openen de kooy van agteren om ’er de agterfte beenen uit te haaien , zo veel 
” iirvoór’debk’erking noodig is, zonder dat het zig kan wenden om hem tekwetfen die 
” hpr vafthoudf en de civet verzameld hebbende, laaten zy het weder naar binnen tn de 
” kooy, houdende h^t altoos wel beflooten". Pietao della Vaile, Rouen 1745. Tom. I. 
De civetten welken men in Arabie zebides noemt, zyn natumlyk wild en onthouden zig 
ïn de «rebergten van Ethiopië; men brengr ’er veelen naar Europa, want men vangt hen 
” ioUH "en inen voed: hen in fterke houten kooijen, waarin men hen melk, meel, brood 
” Jyji ’en zomtyds vleefch te eeten geeft, enz’’. L'Jfrique de Marmol Tom. I. pag. 57. Zie 
öok de reizen van Th EVE rroT. 
De civetten van ’t eiland Java geeven wel zo veel muskus als die van Guinée, maar de* 
'zelve is zo wit of zo goed niet”. Suüe de la Relation d’Adam OiIearius Tom. II. pag. 350. 
” De InboorlinetH verbafteren dat fmeerzel derwyze, dat ik zou durven verzekeren , dat 'gr 
” geene egte civet tot ons gsbiagt wordt”. Prosfer Alfxmus Hiji. Mgypt. Lugdun. Batar. 
1735 > P-'ig- 239- 
IX. Deel. Aa 
