VAN DE GENETKAT. 405 
heeteti, gevonden wierdt, en deze, weet men, is zeer gemeen in Spanje 
alwaar men ook paarden van een zeker ras genets noemt. ’ 
De Natuuronderzoekers willen, dat de genetkat zig niet dan in vogtige 
plaatfen en langs de rivieren onthoudt, en dat men haar noch op de geberg- 
ten, noch in de dorre drooge landen vindt; de foort is niet tali*yk, ten rain- 
ften is zy niet zeer verfpreid ; daar zyn ’er geene in Frankryk noch in cenige 
andere Provintie van Europa, met uitzondering van Spanje enTurkye: dit 
dier heeft derhalven een warmer klimaat noodig om te beftaan en voort te tee- 
len; hetfchynt egter in de heetfte landen van Afrika en der Indiën niet ge- 
vonden te worden; want de foflane, die men de genetkat van Madao-asker 
noemt, is een verfchillende foort, daar wy elders van fpreeken zullen. 
Het vel dezer dieren verfchaft een ligt en bevallig bont; de moffen van 
deze vellen waren voor eenige jaaren in de mode, en wierden zeer duur ver- 
kogt; maar zodra men op de gedagten is gevallen om dezelve na te raaaken, 
door de grauwe konynen vellen met zwarte vlakken te fchilderen, is de prys 
dne vierde gevallen, en de mode is verloopen. 
Cc 3 
