€ DE NATUURLYKE HISTORIE 
gen, waardoor wy de denkbeelden van grootte, welke het zintuig des gezigts ons 
gai, verbeterd hebben, horizontaal genoomen zyn, zo hebben wy dezelfde heb* 
lyKncicl met kunnen verkrygen, om de grootte der verhevene of laage voorwerpen 
bovjn or beneden ons te meeten, omdat het niet in deze rigting is, dat wy dezel- 
ve door het gevoel genleeten hebben; en het is ter dezer oorzaake, het is by man- 
gel van gewoonte om de afftanden in deze rigting te beoordeelen, dat wy, ons bo- 
ven op eenen hoogen toren bevindende, de menfcheu en dieren veel kleiner zien, 
dan wy dezelve zien zouden op een gelyken aflland, die horizontaal, dat is 
zeggen in de gewoone rigting, ware. Het is op dezelfde wyze met een weer- 
welken men boven op eenen toren ziet ; die voorvverpen koo- 
• 1 wy dezelve inderdaad oordeelen zouden te zyn, 
gewoone rigting, en op denzelfden aflland, horizontaal befchouw- 
den , als wy dezelve nu vertikaal, dat is van onderen naar boven, zien. 
overreeden kan wegens 
de waarheid van alles wat wy ten opzigte van het zintuig des gezigts ter nederllel- 
len, zal het egter met ondienftigzyn hier de ftukken by te voegen, welke deze 
belchouwing beveiligen kunnen. De Hr. Cheselden, beroemd Heelmeeller te 
Londen, een jongimn van dertien jaaren , die van zyne geboorte af blind eeweell 
was, de katarakt gehgt hebbende, hadt het genoegen van hem het gezin: te doen 
bekoomen, en maakte van dezegunllige gelegenlieid gebruik om de maniet waar 
te neemen, hoe deze jongeling begon te zien, welke waarneeraingen hy vervolgens 
\VLd& Philofopbifche TransaBmlSQ, 402; en in het 39 Vertoog, volgens de Ne- 
derduitfehe uitgave, van den met zyne aanmerkingen over dit onderwerp, 
mededeelde. De jongeling, Ichpon blind, was het egter niet geheel en volflrekte- 
lyk ; gelyk de blindheid van eene katarakt voortkwam , zo bevondt hy zig in den 
Uaat van alle blinden van die foort, die altoos dag en nagt onderlcheiden kunnen; 
hy onderfcheidde zelfs rnet een fterk licht het zwart, het wit, en het leevendig 
rood, t welk men Icharlaken noemt, maar hy kon de gedaante der dingen op gee- 
nerlei wyze zien of onderfcheiden ; men Helde de operatie eerft öcgts aan eén zy- 
ner oogen te werk. Toen hy eerft begon te zien, was hy zo verre af van op eeni- 
gerhande wyze over de afllanden te kunnen oordeelen, dat alle voorwerpen, zon- 
der onderlcheid, zyne oogen aanraakten, (dit was de uitdrukking .waar van hy zig 
bediende) even als de dingen, welke hy voelde, zyn vel aani'aakccn. De voor- 
werpen, die hem het mceft vermaak gaven , waren die, welker oppervlakte glad 
en effen, en welker figuur regelmaatig was, fchoon hy nog geen oordeel konde 
vellen over derzelver gedaante, noch zeggen, waarom zy hem "aangenaamer voor- 
kwamen dan de andere. Hy hadt, geduurende den tydzyner blindheid, alleenlyk 
ziiUte flauwe denkbeelden gehad van de kleuren, welke hy toen met een fterk licht 
onderfcheiden konde, dat zy geene genoegzaame fpooren hadden overgelaaten ora 
die te onderfcheiden, toen hy dezelve wezendlyk zag; hy zeide , dat de kleuren, 
welke hy toen zag, dezelfde nier waren als die, weike hy eertyds gezien hadt, hy 
kende de gedaante niet van eenig voorwerp, en .hy onderfcheidde het ééne diiw 
van het ander niet, hoe veilchiliende van figuur of grootte dezelve wezen mogten^ 
wanneer men liem de dingen toonde , welke hy te voren door het gevoel onderken- 
de, belchónvvdc hy dis met oplettendheid, en nam dezelve zorgvuldig waar, om 
hen dp een anderen tyj te onderkennen, maar gelyk hy al te veel voorwerpen te- 
