f 
VAN DEN MENSCH. 
vens te onthouden hadt, vergat hy het grootfte gedeelte, en in het begin, dat hy, 
gelyk hy zig uitdrukte, de voorwerpen leerde zien en kennen, vergat hy duizena 
dingen tegeh dat hy één onthieldt. Hy Hond zeer verwonderd , dat die dingen , 
daar hy ’t meeft van gehouden hadt, niet die waren, welke zig de aangenaamfte 
voor zync oogen vertoonden ; hy verwagtede die perfoonen de fchoonfte te vin- 
den , welken hy meelt beminde. Daar verliepen meer dan twee maanden , voordat 
liy konde onderkennen , dat de fchilderijen valte lighaamen vertoonden; tot aan 
dien ryd toe hadt hy dezelve alleenlyk belchouwde als verlchillend gekleurde vlek- 
ken, of oppervlaktens, die geen ander onderfchcid hadden, dan dat de verwen 
verfcheiden waren, maar toen hy begon te herkennen, dat deze fchilderijen valte 
lighaamen vertoonden , verwagtte hy inderdaad valte lighaamen te vinden, en hy 
ttondt verhaald , toen hy de deelen , die door het licht en de fchaduwe hem rond 
en ongelyk waren voorgekoomen , bevoelende, dezelve plat en effen , gelyk als het 
overige, bevondt. Hy vroeg, welk daii het zintuig ware, dat hem bedroog? ot 
hy die misleiding aan het gezigt of aan het gevoel te wyten hadt? Men monde hem 
toen een portretje van zyn vader, dat in eene orlogie kaa van zyne moeder lag, iiy 
zeide, dathy wel bemerkte, dat het de gelykenis van zyn vader was, maar ly 
vroe*]; met eene ^oote verbaaltllieid . hoe het mo^elyk ware, dat ziilfc een groOt 
aangezigt in zo kleine plaats bedooten konde worden? Dat icheen hem even onmo- 
gelyk als een fcliépel binnen in een pint te plaatfen. In den beginne konde hy 
maar een zeer flauw licht verdraagen , en hy zag die voorwerpen ten uiterflen groot, 
maar naarmaate hy meer voorwerpen zag , die inderdaad grooter waren , oordeel- 
de hy de eerfte kleiner; hy dagt dat ’er niets was buiten de grenzen van ’t geen hy 
zag; hy will wel, dat de kamer, waarin hy zig bevondt, llegts een gedeelte van 
het huis was, ondertuffehen konde hy niet begrypen hoe het huis grooter konde 
fchynen dan zyn kamer. Voor dat men hem de operatie gedaan hadt ftclde hy zig 
geen groot vermaak voor van het nieuwe zintuig , ’t welk men hem beloofde , en 
hy was nergens door getroffen , dan door het voordeel ’t welk hy hebben zoude 
van leezen en fdiryven te kunnen leefen ; hy zeide , by voorbeeld , dat hy geen 
meer vermaak kon hebben van in den tuin te wandelen, wanneer hy dat zintuig 
zoude hebben, dan hy nu reeds hadt, omdat hy daar vnjelyk.en gemaklyk in 
wandelde, en alle deszelfs verlchülende plaatlèu kende; hy hadt Zills zeer wel 
ojigemerkt , dat zyn ftaat van blindheid hem een voordcel boven de andere men- 
fchenhadt gegeeven, een voordeel ’t welk hy langen tyd behieldt, nadat hy het 
zintuig des gezigts bekoomenhadt, ’twelk was van inden donker gemaklyker en 
veiliger te kunnen gaan, dan zy die zien; maar toen hy begonnen hadt zig van 
dit nieuw zintuig tè bedienen, was hy verrukt van vreugde, hy zeide dat yder 
nieuw voorwerp eene nieuwe wellufl voor hem was, en dat zyn vermaak zo groot 
was, dat hy het niet konde uitdrukken. Een jaar daar na bragt men hem naar Ep* 
fom, alwaar een zeer fchoon en iiitgeftrekt gezigt is, hy feheen betoverd van dat 
toneel, en hy noemde dat eene nieuwe vvyze van zien. • Men deedt hem dezelfde 
operatie op het ander oog meer dan een jaar na het eerfte , en dezelve gelukte even* 
eens , hy zag met dit tweede oog op de voorwerpen eerft veel grooter , dan hy de- 
zelve met het ander zag, maar evenwel zo groot niet, als hy die met het eerfte 
oog gezien hadt ; en toen hy het zelfde voorwerp met beide oogen tevens befchouw* 
de , zeide hy , dat het hem. eens zo groot voorkwam , dan met zyn één oog {dleea j 
