’V A N DEN M E N S C H 
35 
^ van den tyd, noch konde dcnzelven afineeten; myn ontwaakeii was een tweede 
„ geboorte, en ik wierd alleai gewaar, dat ik had opgehouden te zyn. 
„ Deze vernietiging, weike ik had ondervonden, gaf my eenig denkbeeld van 
D, vrees, en deedtmy bevroeden, dat ik niet altoos zou beftaan. 
„ Ik had eene andere bekommering, ik wift niet, of ik in mynen flaap milTchien 
„ niet eenig deel- van myn wezen liad verloeren; ik beproefde myne zintuigen, 
„ ik poogde my zelven te herkennen. 
„ Maar terwyl ik de oogen over myn lighaam liet gaan om my te verzekeren 
„ dat ik myiw geheele beüaanlykheid had behouden, hoe groot was toen myne 
„ verwondering, eene gedaante aan myne zyde te zien, die naar de myne geleek! 
,, ik nam dezelve voor een ander ik ; wel verre dat ik dagt iets verlooren te heb- 
„ ben, terwyl ik had opgehouden te zyn , dagt ik my verdubbeld te zien. 
,» Ik bragt myne hand op dat nieuwe wezen; welk eene verwondering! het 
„ was MY ZELF niet; het was meer dan my zelf; beter dan my zelf; ik dagt 
„ dat myne bellaanlykheid van plaats veranderde, en geheel tot de tweede helft 
5j van ray zelven overging. 
Uc merkte, dat dit wezen onder myne hand gevoelig wierdt, gedagten vorm- 
,, de uit myne oogen i de ongen, weUten ik beichouwde, deeden eene nieuwe 
„ bron van leven in myne aderen vloeijen ; ik zoude dat wezen myn leven hebben 
„ willen fchenken; deze leevendige wil volmaakte myn beftaan; ik vodde een 
,, zesden zin geboren worden. 
,, Op dit oogenblik doofde het geftarnte van den dag, aan ’t einde van zynen 
„ loop gekoomen , zynen fakkel uit ; ik bemerkte nauwelyks , dat ik den gezigt^ 
„ zin verloor; ik beftond te veel om te vreezen, dat ik zoude ophouden te zyn, 
„ en de duifternis , waar in ik my bevond , herriep my vergeeffeh het denkbeeld 
„ van myn eerften flaap”. 
E £ 
/ 
