VANDENMENSCH. t>s 
welken zy toemaaken met piment en met meel van maniok, (a) üelyk zv ten ui- 
ler.Lcn luy, en aan de grootfte onafhankelykheid gewend zyn, zo haaten zy de fla- 
verny dooddyk, en men heeft zig nimmer van hun kunnen bedienen, gelyk men 
van ue Negers bedient ; daar is niets, dat zy niet gewillig zyn te ondemee- 
te ftellen, en wanneer zyzien , dat dit hun on moge- 
^ hcvcr dood hongeren , of fterven eer van droefgeettigheid, dan 
dat zy leven z den om te werken. Men heeft zomtyds van de Arrouagers, die 
gebruik gemaakt, maar dit was niet dan voorde 
ï beminnen, en waaraan zy in hun land gewend 
vS f men deze wilde liaaven, zo men hen wil behouden, tenminften 
Sn ^ behandelen, als wy onze huisbedienden in Europa behan- 
k fpn ’ nnoS vootzotg zy oiitvlugtcn of van droefgeeftigheid fterven . Hat 
^ eveneens met de Brafiliaanfcheflaaven, /choon deze van alle Wil- 
den de munt domme, de minft droefgeeftige, en de minft luije Ibhynen. Men kan 
den egter, door eene goede behandeling, overhaaien om alles te doen, behalven de 
aarde te bewerken ^ omdat zy zig verheelden, dat het land te bearbeiden een by- 
zonder en onderlcheidend kenmerk van de flaverny is. 
De wilde vrouwen zyn alle kleiner dan de mans; die derKarailjen z\m vet en 
vry wélgeraaakt, zy hebben zwarte oogen en zwart hair, een rond gelaat, kleinen 
7vn Sf vrolyker en openhartiger voorkoomen dan de mans, 
zy zyn egter zedig en vry ingetoogen; zy befmeeren zig met roucou, maar zy 
maaken zig geene zwarte ftreepen op het gelaat en op het lighaam gelyk de mans. 
Zy draagen flegts een klem voorfchootje van agtoftien duimen breedte, en vyf of 
voorfchootje is doorgaans van katoen, met kleine kraaltjes 
S hebben dit doek en die kraaien van deEuropeaanen, die han- 
van die^haar^Sm draagen daar ook verfcheiden halsbanden 
ben hra^pwL en ophaaren boezem nederdaalen, zy heb- 
ben braCeletten van dezelfde foort om haare handen, en boven de elleboog^, en 
Gorlieraaden van blauwen fteen of aangeregen kraaien. Een laatfte verfierfèl, ’^c welk 
liaar byzonder is, en ’t welk de mans nooit draagen, is eenibort van kleine laars- 
jes van katoen , met kraaltjes belegd, van den enkel af, tot boven de kuit ; zodra de 
meisjes de jaaren van huwbaarheid bereikt hebben, geeft men haar een fchorteldoek- 
je, en men maakt haar terzelfder tyd laarsjes aan debeenen, welken zy na*S 
nooit weder uittrekken kunnen; dezelve fluiten zo wel, dal zy zeniet op of neder 
kiiunen Iclmiyen , en gelyk zy het onderftdes beens beletten dikker te worden, zo 
zetten de kuiten veel meer uit, en worden veel vafter dan zy natuurlyk zouden 
zyn. W . . . 
De Volkeren, die thans in Mexiko en nieuw Spanje woonen, zyn zo vermen^'d, 
dat men er nauwelyks twee wezens ondervindt, die dezelfde kleur hebben. Daar 
Mexiko blanken van Europa, Indiaanen van het Noorden en van 
^!ir vaii Afrika , mulatters, en meftifen, zodat mm 
daar menfehen van alle fchaduwingen van kleuren, die tulTdien het wit en zwm 
(«) Zie de Hijloire gmerale d » Antilles par Ie Pere dü Tertje Tom, II 
,., 482 - Zie ook Les Nomeaux Foyages am Jsks, faiis J 72 a, 
(>) Mm y Toms II. pag. gr eoa. 
4S3. tot pag. 
