JBESCRYVING VAN HET KABINET DES KONINGS. 123 
ren, in het vervolg, noch geel, noch fiireerig zouden konnen werden; ondertus' 
lèhen blyven de beft bereidde beenderen niet volkomen wit, wy zien, dat he 
yvoor zelf geel wordt. ’Er is dus nog eenige andere bereiding noodig, om de wit- 
heid der beenderen te bewaaren ; men houdt ’er den invloed der lugc af, door een 
vernis, dat men ’er op legt. 
Het is gemakkelyk de geraamtens zo in elkander te zetten , dat men aan de le- 
dematen hunne voornaamfte bevveegingen kan laatcn. Simon Pauli wil dat men 
de kraakbeenderen der ribben en van het borflbeen zagt maake, wanneer men het 
geraamte in elkander zet, om den omtrek der borft naauwkeurig te volgen. Ik ge- 
loof, dat het niet mogelyk is, de geheele ruimte der borft te behouden, wanneer 
men de waare kraakbeenderen gebruikt, om dat men dezelve niet kan droogen, 
zonder dat zy korter worden; en ook waarom zoude men zo veel moeite neenien, 
om niet verzekerd te zyn, van eenen goeden uitflag? Het is veel beter, dat men 
in derzelver plaats metaalen plaatjes neemt, die men met walch overtrekt, om e . 
waare gedaanten en verw der kraakbeenderen na tc bootzen. Men kan naamvKCun- 
ge maaten hebben, die ons van de waare ruimte der borft verzekeren, en dezelve 
op het geraamte overbrenger). 
Men moefl: ook maaten hebben , om aan de rnggegraat van een geraamte, die 
buiging te geeven, welke dezelve in een leevend menfeh heeft, want het is zeer 
bezvvaarlyk, de waare plaatfingte vinden, wanneer de wervelbeenderen gefchei- 
dengeweeft zyn, en van haare kraakbeenderen ontbloot. De ruimte, welke door 
deze kraakbeenderen vervuld was , blyft ledig tuöchen yder wervelbeen in het ge- 
raamte; wil men dezelve in hunne natuurlyke houding bewaaren, dan vult men 
gemeenlyk de ledige ruimte met buffels leder ofkamuis; en om deruggegraat byde 
lendenen te krommen , m'aakt men dit leder dikker van voren, dan van agteren, na 
den trap van buiging , welke men aan de wervelbeenderen geeven wil , en rnen 
houdt dezelve m dien ftand, door eene yzeren roede, welke men door de opening 
voor het ruggen merg gefchikt, ’er in brengt. Men begrypt ligcelyk, dat een ge- 
raamte, dat van zyne kraakbeenderen ontbloot is, veel van zyne hoogte verliezen 
moet; de Ontleedkundigen rekenen deze vermindering op .nt- 
of drie duimen ten hoogden, op een onderwerp van genieene g ’ ‘ 
fchil van lengte is by lange zo veel met, wanneer dc plaats der kraakbeenderen 
vervuld is, gelyk wy gezegd hebben. , r t. -j 
Men kan het geraamte van een man, van dat van eene vrouw onderfcheiden , in 
het algemeen, door de grovere en dikkere beenderen, die in de vrouwen 
en dunner zyn, dan in de mannen, en in hetbyzonder door het volgend verichil; 
de fteutelbeenderen zyn minder g'blaomd, de borft is meer verheeven, en het bek- 
ken is wyder in de vrouwen dan in de mannen. Ik heb eenig onderzoek gedaan , 
rot hoe ver dit verfchil ging. Ikwenfchte daarom het geraamte vaneen man en ee- 
ne vrouw, van dezelfde hoogte enbyna van den zelfden ouderdom tc hebben, ik 
heb die tot nog toe niet konnen magtig worden ; maar de maat ncemende , van 
die, welke ik gezien heb, heb ik ten klaarften ondervonden, dat geenc van deze 
maaten ftand houd : en inderdaad ’er moet geen meer gelykheid in de gedaante der 
beenderen zyn, dan in die van het geheele lighaam; maar gelyk men de evenre- 
digheid van het menfehelyk lighaam in de grondbeginzelen van teeken-en beeld- 
houwkunde heeft geveftigt, zo zou men in de Ontleedkunde de verichillen kon- 
