BESCHRYVING VAN HET KABINET DES KONINGS. ssT 
want ik zoude van myn onderwerp afwyken, indien ik deze ftoffe wilde doorgron- 
den, welke eene der gewigtigfte is in de Genees- en Heelkunde; ik zal er at* 
ieen de verklaaring van eenige konftwoorden , die niet algemeen bekend ^yn , dan 
*an de Genees-en Heelmeefters, by voegen, wyl het noodig is, die te veritaan, 
«er men de volgende Befdiryvingen leeft. 
De Engelfche ziekte (rachus) is eene ziekte, die haare uitwerking meelt op de 
beenderen doet, zy verwekt ’er dikwerf zulke groote mismaaktheden in , dat het 
Jighaam zo fterk misvormd is, als het, zonder monfteragtig te worden , zyn kan. 
De zwelling, de zakking en de kromte der beenderen, ftellen de geene, die de 
Engelfche ziekte hebben, dat is, die ongelukkige flagtoffers dezer ziekte, in den 
Haat, in welken wy hen zien, en welke ons altoos vcrbaaft, want men gewende 
zig niet ligtelyk, zonder verwondering, menlchen vaneen maakzelte aanlchou- 
Wen dat zo byzonder is, dat het belagchelyk Icbynt. De beeneu (a) 
geboogen, dat men ter nauvvernood begrypen kan, dat zy niet breeken onder net 
gewigt van het lighaam , men kan ter nauwernood begrypen dat zy eenen uap 
doen konnen; de dijen hebben ook een kromte, en de ruggegraat « gekronn 
cebooffen naar verfcheiden zyden ; deze buigingen verichikken de heupen en Iclioil» 
■ders, mismaaken de borft, en verkorten den hals; zo veele kromheden in de leng* 
te van het lighaam, moeten noodwendig de hoogte doen afneemen; ondertulTchcn 
ftaat 'er een groot hoofd op, dat een verlengd aangezigt draagt, met gedwongen 
trekken : de armen zyn niet minder mismaakt, dan het overige van het lighaam; 
men zoude zelfs iemand , die de Engelfche ziekte heeft , konnen onderkennen , door 
zyn hand en arm te zien; deze deelen zyn, even als de voeten en het aangezigt, zo 
veelte meer aan de uitwerkingen van deze ziekte onderhevig, dewyl zy uit een 
groot getal beentjes beftaan , die alle uit haare plaats konnen geraaken. 
Ik zal niet in eene Verhandeling der toevallen of der oorzaaken van deze ziekte 
treeden , dan voor zo verre zy haar opzigt hebben , op de kromte der beenderen, 
van welke wy Ipreeken. De eerde toevallen der Engellche ziekte worden m de 
kinderen, van den ouderdom van negen maanden af tottwee jaaren 
vel!s nap , de buik dik , het lighaam is mager de uiterfte dee en der beenderen aan 
de armen en beenen worden zeer groot, en wanneer zulke kinderen beginnen te 
loopen, ziet men, datzy geen lollen gang hebben, zy ftruikelen, ook gaan zy 
niet dan gedwongen, zy willen liever zitten, allengskens vervallen zy in vadzig. 
heid; ondertunthen hebben zyeene roodeverw, zy eeten veel en Imaaiv, ei,, 
men heeft waargenoomen , dat die jonge lyders , de zintuigen zeer welgefchik heb 
ben, en dat hun vernuft leevendiger en fcheri^er is, dan men 
zonde kinderen van hunne jaaren ziet; in het vervolg worden de beenderen krom . 
cn hoe meer zy groeijen, hoe raismaakter zy worden. Deze ziekte is * 
derd jaaren bekend; zy begon in Engeland, en ging van daar over naar Vrank'ryK, 
Holland, Duitfchland en alle de Noordelyke deelen van Europa. Vooruaame Ge- 
fa') Ik heb hier, gelvk ook in het vervolg, onderfcheid gemaakt in het woord Éeener} en- 
heenderin Het laatfte geeft alle de harde deelen, waaruit een geraamte beltaat, te kennen;: 
■ en het eerfte alleen, dat gedeelte derzelver dat tuflehen bet dijebseji en dea agtervoet iu 
de fcheen nanientlyk en het kuitbeen. Vertaakr, 
UI. Deel. S 
