BESCHRYVING VAN HET KABINET DES KONINGS. 143 
No. CXVI. Een verlengd hoofd. _ 
Schoon dit hoofd van een onderwerp genoomen is, dat maar vyf jaaren oud 
moet geweeft zyn , gelyk men uit de dikte der beenderen kan opmaaken ,is het eg* 
ter zeven duim lang, gemeeten op eene raiddellyn, die ’er van het voorlwoid, tot 
het agterhoofd zoude doorgaan; maar de breedte is maar vier duimen tuiiehep. den 
voorden onderden hoek van het wandbeen van de eene zyde, tot den zelfden hoek 
van het wandbeen der andere zyde, de maaten aan wederzyden van buiten genoo- 
men zynde: het gedeelte der wandbeenderen , by de kroonnaad, fchynt twee ot 
drie vmo'eren ver ingedrukt te zyn, vooral aan de linkerzyde, alwaar de indrukking 
hier en daar eene lyn diep is; deze beenderen zyn ook langer naar evenredigheid 
dan de andere, daar is byna vyf duimen en een half afllands, tuflehen bet voor- 
hoofdsbeen en dat van het agterhoofd , ter plaatfe vandepylnaald, welke ter nauwer- 
nood kan gezien worden. ^ tt 1 n. 
Dit ftuk komt uit de verfaameling van den Hr. Du Verney , Heelmeefter te 1 a- 
rys, en voorleezer in de Ontleed-en Heelkunde in den Tuin des komngs. Y 
ben dien Ontleeder in het laatfl: vanhetyoorleeden jaar veriooren. Hy^ 
rende zyn geheele leven, met onvermoeiden yver geaibeid, hy had het ^eluk door 
den grooten Duverney geleid te worden, aan wien hy vermaaglchapt was. De 
Verzameling, van welke wy fpreeken, was vervuld met alles wat den Hr.Uu Ver- 
ney zeldzaam voorkwam in zyne ontleedingen ; men heeft ’er eene groote menigte 
ftukken uitgenomen, die in het Kabinet des Konings wel plaats verdienen. 
No. CXVII. Een hoofd met eenige uitfpringende leenderen. 
Het hovende gedeelte van het agterhoofdsbeen ryft op, en de bult yan het mid- 
delde deel , is veel grootec dan men gewoonlyk ziet , er zyn verfcheide wormien* 
fche beentjes in de driehoekige naad, het grootde is aan de linkerzyde, en is 
meer dan twee duimen lang ; dit been is rondfom bezet met andere zeer kleine wor- 
mienfehe beentjes; de balk op het voorhoofdsbeen tuflehen de twee wenkbraauw» 
boogen, is grooter dan zy natuurlyk zyn moed , en zy loopt aan ieder zyde over 
de hovende randen der oógholtens voor by de gaatjes boven de wenltbraamven. 
No CXVin. Opperhoofd, waarin bet a^erhoofdsbeen zeer mtpuilt. 
De bovenfte rii^ian deVigterz^de van dit beer. fteekt een ^ uit, maar deze 
nitSilinï is aan de linkerzyde zo merkelyk met; dit zelfckbeen is in zyn nnddel- 
fte sededte waterpas met de wandbeenderen ; de ruimte die ledig zoude gebleeveir 
zvn door de afwyking van het bovendeel, is door verfcheiden wormienfche been- 
tjes vervuld : de wandbeenderen fchynen aan dit gebrek mede oorzaak gegeevp te 
hebben, om dat het deel, dat door de agterfte randen geemdigd wordt, meer ingc 
drukt is , dan het zyn moet. 
No. CXIX. Eene uitpuiling op de kruin van het hoofd. 
De kroonnaad is uitgewifcht, en ’er is eene bultige verhevenheid ter ptoatle van 
de fontanelle; het hoofd is geheel en behoorde aan een kind van dnejaarem 
No. CXX. Neder drukkingen der herffenpan. 
Daar is eene groote indrukking op bet midden der buitende vlakte van ieder wand^ 
been deze indrukking egter is niet te bemerken aan den binnenkant door eenige- 
uitpuiling: alle de naaden van deze herflenpan zyn byna geheel uitgewUcht, is- 
eene foöit van vry breede goot ter plaatfe van de pylnaad. 
