BESCHRYVING VAN HET KABINET DES KONINGS. 147 
fterk naar binnen geboogen, dat het weinig fcheelc, dat de fcheenen elkanderen 
nietraaken. Niettegenftaande deze mismaaktheden van dijen en beenen, fchynen 
•de voeten wel gefield te zyn geweefl; maarmenziet, dat, om de rigting naar voo- 
jen te krygeii, de beenderen van den voor-en agtervoet hunne gedaante en natuur- 
|yke plaatfing verloeren hebben. Zonder in eene verdere uitweiding der mismaakt- 
heden van dit geraamte te treeden, zal ik flegts met een woord zeggen, dat de 
meefte beenderen op verfcheiden wyzen in de lengte plat zyn. 
No. CXXXII. Ander geraamte van eenen rachiticus. 
Dit geraamte word in i.) van vooren » in fig. a, van agteren vertoond, 
het IS van een veel jonger onderwerp, dan het voorige, zyndemaar twee voeten 
en twee duimen hoog, de bovenfle ledematen en borft zyn niet uitermaaten mis- 
vormd , maar de ruggegraat wykt ter regter zyde in ter plaatfe van de wervelbeen- 
deren der lendenen , (^A fig. i, 2 .) en deze bogt doet het bekken naar de linkenzy- 
de overhellen (5.) en ter regterzyde (C) ryzen. Daar iszo veelniismaaktheid in de 
beenderen der dije en fcheen als in het voorige geraamte , de bovenfle deelen der 
fcheen raken elkander (D) en de plaatfing der voeten is byna dezelfde als in het 
eerde geraamte. Daar is egter in dit eene byzonderheid , die ik niet kan nalaaten aan te 
merken, dat is een fchyn van faamenvoeging, (E) die men in het middendeel 
van de arm-fcheen-en dijebeenderen vindt; in de eene wat hooger, en in de andere 
wat lager, maar ver genoeg van de aangrocizels (jspipbyjes) dan dat men zoude 
konnen denken , dat deze geledingen eenige overeenkomfl met dezelve hadden ; 
men ziet dezelve rondfbm de beenderen, en zy raaaken ’er eene onregelmatige groef 
om, welker holligheden op verfcheiden plaatfen hooger en laager zyn, en zora- 
tyds vry merkelyke hoeken luaaken; men ziet ook de blyken dezer geledingen in 
■de armbeenderen , in de kuitbeenderen , en in de ribben. Zoude dit gebrek van 
doorgaande vaftheid. een r>elr geweell zyn V maar hoe zoude dit raenlch zo veele 
gebrooken beenderen konnen hebben, en alle zo wel geueezen als deze ? men zou- 
de miirchien met meer grond konnen denken, dat het de uitwerking van Engelfche 
ziekte was. Deze ziekte, welke zo veele ongefchiktheden in den groei der beende- 
ren maakt, zoude die in dit onderwerp de natuurlyke orde in de beenwording ver- 
hinderd hebben? zoude het middelfte gedeelte der beenderen kraakbeenig geblee- 
ven zyn , terwyl zy van boven en van onderen been wierden 9 en zouden de twee bee- 
nige deelen zig van weerszyden naar het middendeel ftrekkende , die geleding , door 
hunne faamenkomfl gemaakt hebben? Ditonderfteldzynde, dan zoiiden de armen , 
de dijen en beenen buigbaar moeten geweefl zyn in haar midden, in de kindsheid, 
vooral in den eerden tyd na de geboorte, en men ^zoude moeten denken, dat het 
de beenderen gebrooken hadde gehad; indien de moeder, zwanger zyndc, een 
misdadiger had zien rabraaken, zoude men ’er zulk een doorlugtig voorbeeld 
van konnen maaken , om de kragt der verbeelding te flaaven , welke de moeder op 
de vrugt maakt, als het geen door vader Malebranche en zo veele andere 
Schryvers verhaald wordt. 
No. CXXXIU. Armbeen van eenen rachiticus'. 
Dit been is van den linkerarm vati eenen rachiticus, het is zo gekromd ,'dat de boert 
met haare verheevenbeid naar buiten ftaat. ^ 
No.' CXXXIV. Beenderen van de bovenfle hkmaaten van eenen ra- 
chiticus. 
Inde twee voorarmen is het elleboogsbeen alleen aan zyn bovenfle deel gevormd, 
T 2 
