BESCHRYVING VAN HET MINET DES KONINGS. 171 
No. CCLXVIIl. Doorfneede van een eelt van het linker dijeheen. 
De breuk gaat fchuinsover hetbovenfte deel van dit been, van de buitenftezy- 
de naar debinnenfie zyde naar beneden loopende, ter lengte van vier duimen en 
een half, het onderfte ftuk is aan de buiten zyde van het bovenfte deel opgefclioo ven ; 
de twee ftukken in dezen fcand vereenigd zynde, door het eelt, is bet been van 
binnen hol gebleeven : de dooriheede van het eelt is op de plaats van de breuk ge* 
daan, men ziet van binnen, dat het zo digt en vaft is als het been zelve. 
No. CCLXIX. Een eelt op de linker dije. 
Het been is in het midden gebrcoken , het onderfte ftuk is een weinig agter het 
bovenfte opgefchooven en aan het zelve door een eelt vereenigd. 
No. CCLXX. Doorfneede van een eelt van het linker dijebeen. 
Dit been was in het eerfc ten naaften by in den zelfden ftaat als het geen in het 
voorig artikel gemeld is j maar hier komt nog by, dat men naderhand het ee!t , vol* 
gens den loop der breuk . doorgezaagd heeft : door deze doorzaaging ziet men geen 
onderfcheid tuflehen de ftoffe van het been en die van het eelt. 
No. CCLXXl. Een eelt op het linker dijebeen. 
Het middelde deel van dit been is gebrooken, het eelt, dat de dnkken vereenigd 
heeft , is zeer mismaakt ; het onderde ftuk is eeir weinig agter het bovenllc opgefthoc- 
ven, en ligt in eene ftreek die evemvydigis aan het zelve, op een dnimat'ftands; 
deze ruimte word ten deele door het eelt beOaagen, het is door verlcheiden uit* 
fteekende punten ftekelig, vooral aan het onderfte deel van het been. 
No. CCLXXII. Een ander telt op de linker dije. 
Dit been is terzelfder j)laatfe gebrooken en op dezelve wyze als het voorige, 
maar de ligging van het onderfte ftuk verfchilt veel, het beneden uiterfte loopt 
naar binnen, het geen het been naar buiten verheven maakt. 
' No. CCJLXXIII. Een ander eelt np het linker dijeheen. 
Daar Ichynen op dit been twee breuken geweeft te zyn, de eene aan het boven deel 
en de andere in het midden, want het is op twee plaatfen geboogen, en beide 
buigingen ftaan naar binnen, hetgeen maakt, dat het als een ckkelboog geboogen 
is, zo dat de buiteiifte verhevenheid naar buiten ftaat, en dus zoude de Imker kme 
aan de regter raaken , wanneer de man regt op ftond. 
No. CCLXXIV. Een eelt op eene afzetting van het Imker dijebeen. 
Dit been 'is op zyn middelfte deel afgezet, het eelt heeft eene beenagtige punt 
gemaakt, die eenhalven duim aan de binnen zyde der fcherpe opper vlakte opklimt, 
en eene Ibort van fnydende plaat aan de andere zyde^ dit eelt is met een vlies be- 
kleed, aan welk het uiterfte der dije-flagader vaft is, deze is opgefpooten : verder 
beftaatdit ftuk uit her heupbeen, welks geleding bekleed is met de verdroogde 
bindzelen , die het dijebeen in zyne buiging houden. 
No. CCLXX V. Een eelt op het regter fcheenheen. ^ 
Dit been is op zyn midden van onderen gebrooken, en het ondcrlte Ituk is zo 
geboogen j dat het onderfte einde meer naar vooren ftaat, dan het liaan moeit ^ 
het geen veroorzaakt, dat het been naar vooren hol cn naar agter verheven is : niet 
teo-enftaande dit, is ’er byna geen mismaaktheid in het eelt. 
^ No. CCLXXVI. Doorfneede van een eelt op het jeheenbeen der regter- 
zyde. 
De breuk is op dezelfde plaats, als die van het voorige been, maar het onderfte 
Y 2 
