BESCHRYVING VAN HET KABINET DES KONINGS. irr 
eer zy tothet vogt, dat de kleine vaatjes vervult, komen kan; dus blyft ’er eene 
ledige ruimte in het vat, tuffchen deze twee foor ten van ftoSè, het geen de op- 
Ipuiting zeer gebreltkig maakt. 
De brandewyn mengt zig met water en olie, en is vloeibaar genoeg', om tot 
in de kleinfle vaatjes te komen, maar ftolt de dierlyke vogten, verdikt dezelve, 
door ’er zig onder te mengen, dan ftellen zy zig tegensdeszelfs voortgang en hou- 
den denzelven dikwerf tegen : verder waalTemt de brandewyn welhaaft weg , daar blyfc 
dan in devaaten niets dan de’gekoleurdeftofFe, wellce men met denzelven gemengd 
had, derhalven vallen de vaaten faaraen voor een gedeelte, en dewyl de koleuren- 
de deden ’cr ongelyk in zyn, word deopfpiiiting gebrekkig. De Hr. Monro geeft 
ons een klaar denkbeeld van dit gebrek, wanneer hy zegt, dat de kleine takmaa* 
kingen der vaaten , een by geval getrokken penceelftreek gelyken. Het gefmoltea 
vet, met een weinig tcrebinthyn gemengd , vult de groote vaaten , maar loopt niet 
tot in alle de kleine, omdat het door de vloeiftolFen , welke het ontmoet, tegenge- 
houden wordt, en daarenboven is het gelraolten vet zeer broofcli, cn dus niet 
bekwaam tot inlpuitingen. . i i . - 
Del-Ir. Monro verzekert, dat de terebinthyn olie alleen hem beter gelukt is, 
dan alle andere vloeillofFen , om de kleine vaaten op te fpuiten. Schoon de gedlag- 
tige deden uitwaaïèmden , waren de harftagtige genoeg, om met de koleurende 
ftofiFe eenligliaam te maaken, zonder dat ’er eenige fdieiding zy in de infpuitin- 
gen, welke de vaaten vullen ; daarenboven vereenigd zig de terebinthyn olie volmaakt 
met de ftoffen, waar mede men de groote vaaten vult, zo dat ’er geen blyk van 
hunne vereeniging gezien wordt. 
Men moet eenige verkiezing maaken in de koleurende ftoffen, welke men ge- 
bruiken kan ia de inlpuitingen , men moet tragten de natuurlyke verw der vaaten 
naar te bootzen ; dus verbeeldt men de (lagaders rood , de aders blaaiiw of groen , en 
men maakt deze verwen zo donker en zo ftandvaftig als het mogdyk is , op dat de 
ingefpuitte ftoffe minder gevaar loope van doorzigtig te worden in de kleine vaaten. 
De Hr. Monro geeft den voorrang aan de Delfftoffen, boven die uit het Dieren -of 
Planten-ryk , ora dat deze ligtelyk kruimelen , en dus de oplpuiting kwalyk doen 
uitvallen; ook verliezen zy met ’er tyd hunne koleur, en zy verwen de vogten , m 
welke men de opgelpuitte feukken bewssrty de Kochenillej de ^utntnt 
cea, de kleine oflêntong, hetbrafiliënhout, de indigo, enz., vaii welke alle onge- 
makken men vry is, door de mineraale ftoffen te gebruiken, gelyk de kalaminth- 
fteen, de menie ofvermillioen, enfpaanfehgroen. Het vermillioen is het befte voor 
rood , om dat die koleur gloeijend en leevendig is ; men moet gekryftallifeerd fpaanfeh- 
groen neemen, om dat deszelfs verw fterker is, en zig in oliën ontbindt. 
Zie hier de behandeling van den Hr. Monro, om het vogt te bereiden, welk 
in de kleine vaaten moet geljmit worden. ,, Men neeme een pond heldere terebin- 
„ thyn olie, en menge allengskens daar mede drie oneen vermillioen, offpaanfehgroen, 
,, tot een klein poeder gebragt, of liever op eenen vryffteen fyn gevreeven ; men 
„ moet het met eenen houten Ipatel mengen, tot dat het mengzel zeer nauw- 
„ keurig zy, en het vogt , naderhand, door eenen linnen doek laaten loopen. D* 
,, grovere deelen worden nog beter afgefcheiden , wanneer men ten eerften op het 
„ poeder eenige oneen geeft van terebinthyn giet en dit wel met eenen fpatd 
„ door een mengt; men laat het dan een weinig ruften, en giet dau de geeft 
lil Dtd, Z 
