BESCHRYVING van het kabinet des KONINGS. 
191 
deren in zyn; want het zelfde zuur vogt, dat de vogten ftolt, en het vleefch hard 
doet worden, verzagt en ontbindt de denderen, 
De Hr. Ruisen , die met zo veel kond de Hukken der Ontleedkunde bereidde 
gelyk ik blz. 175 verhaald heb, had ook de konft, om dezelve in vogttebewaaren. 
Alle die zyn Kabinet zagen, in het welk de fynlle Hukken zig zonder verandering 
goed hielden, roemden de uitwerking van zyn bewaarvogt, zonder ’er agter te 
konnen koomen hoe hetzelve faamengefteld was. Was de Hr. Rüisch van gedag- 
ten dat zyne ftukken van waarde zouden daalen , indien het gemeen geweeten had, 
op welk eene wyze hy dezelve bewaarde? was het niet meer dan genoeg, dat,hy 
een geheim maakte van de behandeling van zyne oplpuitingen ? Intuflchen werd 
het bewaarvogt eerft na zjm dood bekend , en men gaf ’er het voorlchrift van aan 
deKoninglyke AkademiederWeetenfehappen, inliet jaar 1731, welke denlIr.GE- 
OFFROY gelaftte, om hetzelve te bereiden: zie hier het verhaal, dat hy van zyne 
bewerking gaf, behelzende het kort begrip van het voorlchriftj en de uiikomrt 
van deszelfs faameuftclling. 
Men maake eene once en zes grein zwartg peper tot een grof poeder , eene halve 
once kleine gezuiverde cardamon , en even zoo veele kruidnagelen ; men werpe dit 
alles in eenen glazen kolf met twaalf pond brandewyn ; in het midden van het vogt 
hano'e men een zakje, waar in twee oneen campher bevat zyn , men haale dit alle» 
over tot droog worden toe. De Hr. Geoffroy, dit dus volgende, had elf ponden en 
drie oneen vogts, dat overgehaald was, hy zag naderhand , dat hy ’er een derde 
doorgezygd water moed by doen , om te verüappeii , wyl het vogt te detk was. 
Zo dra dit bewaarvogt bekend was, werd het niet veel geacht : de ondervinding 
heeft niet getoond , dat de droogerijen van den Hr. Ruisen , welke hy by den brande- 
wyn voegde , het zelve bekwaamer maakten tot het oogmerk , dat men bedoelde ; het 
fchynt ook , dat hy niet veel daar maakte op datmenglèl, om dat hy alleen van de peper 
fpreekt, in de Verhandeling, welke hy Czar Peter den I gaf , en van het welke ik 
blz. i75,gelprookenheb. Hy zegt duidelyk aldaar, dar zyn vogt niet anders is, dan 
brandewyn en geed van mout, by het welke men in het overhaaien een hand vol 
witte peper voegt, op dat het ligter in de Ipieragtige deelen zoude indringen; 
en wanneer hy een deal van het menfchelyk lighaam , in alle zyne fchoonheid , wil- 
de bewaaren, haalde hy zelf de brandewyn ov^ in een vertinde diuilleer ketel , op 
een zwak vuur; de gemeene alkoöl of wyngeeft, welke hy m de winkels kogt, was 
senoeffzaam om mindere ftukken te bewaaren, als vogelen, viffehen, viervoetige 
dieren^, enz. Deze wyngeeft fchoon zonderzorg gemaakt, kondede tedere ftukken 
nietaantaften, dan door het kopergroen, welk zig in de koperen vaaten yaftzet. 
Want de Hr. Ruisen voegt ’er by, dat hy ’er fchoon water onder mengde, dus 
was het vogt niet te fterk, men moet derhalven alle wyngeeft niet gebruiken , zon- 
der te weeten , of dezelve in goede vaaten overgehaald is, wanneer men fraaije ftukken 
bewaaren wil. Onze Schryver raadt, dat men de geeften niet te vlug neemen 
zoude, op dat zy in de flellên niet zouden vervliegen. Ik gebruik derhalven , zegt 
hy , ovcrgehaalden wjmgeeft , waar op ik een derde water giet , én vindt geen meng. 
zei beter dan dit. De Hr. Ruisch moet dikwyls ondervonden hebben , dat fteike 
wyngeeft eene kwade uitwerking op het vleefch doet, gelykik reeds gezegd heb, en 
het is eer om deze reden dat men ’er water moet by voegen , dan om de uitwaaffeming. 
Men weet, dat de geefiige vogten in weinig tydsuitwaaliemen, wanneer zy voor 
