•DE NATUURLYKE HISTORIE 
, rig gedeelte van het hoofd afgefcheiden zynde , ziet men ter plaatfe der doorlneet 
, de de dikte der buitenfte bekleedzelen ; nien ziet de tweebeenige tafelen van he 
been der herlTenpan, en de glazen tafel (diploë), welke tuflchen beiden hgt^ de- 
ze beenderen zyn wezendlyk en van wederzjfden met walch overdekt : men on- 
derkent het harde hcrffen vlies in de holligheid van dat foort van muts, door de tak- 
maakingen der flagaderen, welke daar in het rood en verheven op afgebeeld zyn; 
eindelyk de weg van de lange bovenfte holligheid ligt bloot op de herflenpan. 
Dit eerfte lUik weggenoomen hebbende, vindt men de twee klompen der 
herffenen _(i 2,fy.i,PLX.) door die in de lengte loopenden holligheid van elkan- 
^.der gefcheiden (3), deze is bhauw; her harde herlfenvlies heeft zjme flagaders,van 
welke de grootfte vaaten (4) in de gegolfde Hreepen Icniipen , welke de gieren op 
de oppervlakte der beide groote herllenen maaken. Door eene horizontaale fnee- 
de, welke boven het eeltagtig lighaam gaat, en deszelfs kromte volgt, heeft men 
een middel gevonden, om yder halfrond der herücncn in rvveén te Rheiden en 
de bovenfte af te neenien ; dan ziet men de zylinglche oppervlakte van yder van 
deze bollen, en de aanraerkelykfte verfchillen, in hun binnenfte. Men heeft in 
het midden de witte niergagtige ftoffe afgebeeld (5, fig. 2.), men ziet de doorfiieede 
der golvingen; ook de asgraauwe baftagtige ftofte (ö) die de gieren volgt, en die 
omdraaijingen maakt, diemenop de herffenen ziet: de bloedvaaten zyn op hetmerg- 
agtige en op het baftagtige deel met roode flippen geteekend, om die vaaten af te 
heelden, die dwars doorgeCieeden zyn, en door ftreepen van dezelfde kleur, die, 
.welke in de lengte doorgefneeden zyn. 
ffet bovenfte'deel van de herffenen weggenoomen zynde, gelyk gezegd is, komt 
de zeilfen (7) in het geheel bloot, behalveii derzelver twee uicerften, welke in het 
or.dcrfte deel der herllenen verborgen zyn ; maar een gedeelte van de linker voor- 
kwab (8) cn van yder agterfte kwab opligtende C9J, kan men de zeifTen met 
derzelver onderfte en bovenfte holligheid opligten, deze zyn beide blaauvv gefchil- 
derd, de flagaderlyke takmaakingen zyn rood afgebeeld en gefchilderd, op de 
plaaten van het harde herflenvlies welke de zeiflen uitmaaken: men ziet onder het 
zelve het eeltagtige lighaam (io), en men ondcrfcheidt deszelfs dwarlfche vezelen 
en dc naad, welke langs het midden der oppervlakte van het eene eind naar het an- 
der loopt. Het gedeelte der niergagtige ftoffe, welke aan de linkerzyde van het 
eeltagtig lighaam ligt, en de linker holligheid bedekt, is weggenoomen om de 
ruimte dezer holligheid te toonen (ii); die van de regterzyde kan men niet zien, 
dan na dut men het ftuk , waarvan het eeltagtig lighaam het bovenfte deel maakt, 
met een klein gedeelte der mergagtige ftoffe, welke deze holligheid dekte, wegge- 
nomen heeft. Indien men dit ftuk omkeert opent men het gewelf met de drie py- 
laaren, en men ziet aan deszelfs boveneinde 5.) de racrgftreepen, die 
dwars loopen en uitfpringen, en die haar by de Ouden den naamvan Pfalloïdes en 
Lier hebben doen verkrygen, men ziet de boogen, die hetzelve eindigen, en 
de pylaaren, die het onderfteunen. De voorfte pylaar (13) is doorgefneeden 
aan de plaats Ci4»7%- 3-) doorzigtig middelfcbot voegt; de 
doorfneede der agterfte pylaaren , is aan de hoogte der knobbels, welke agter de 
pynappelklier liggen, door middel van de doorfneede der pylaaren ligt men het 
Huk dat het eeltagtig lighaam verbeeldt, af, men vindt ’er een ander onder, welk 
in navolging van dat vaatagtig faamenweefzel gemaakt is , welk de (plexus choroï- 
deus) genoemd word, men kan het zelve afneeraen-(i5, Jig. ij.) de flagadres zyn 
rood 
