2^4 
DE NATUURLYKE HISTORIE. 
van den menfch te vergelyken, zullen vvy ons houden aan de orde, welke de laat- 
11e volgde en volgen moefl:. 
Het hoofd van een geraamte is zonder het onderkaakbeen uit een - en - twintig 
beenderen faamengeftéld, en vafl: genoeg aan eikanjci gchcgi ..««i- »t aitcriyk aaii- 
zien een geheel uit te maakcn. 
De voornaamfte zyn de iwcc wandbeenderen aan het bovenfle en zylingfche 
gedeelte van de beeni^ kas of herffenpan, welke de herflènen bevat; zy zyn door 
de pylnaad aan eikandcren vereenigd; en aan het agterhoofdsbeen door de winkel- 
naad; met het voorhootdsbeen door de kroonnaad; met de flaapbeenderen door de 
fchubnaad; met het wiggebeen door de ^viggebeensnaad. Zy zynbyna vierkant 
van binnen-lugtig uitgehold en van boven verheeven. 
Het voorhoofdsbeen maakt het voorfte en bovenlle deel van het hoofd ; in kin- 
deren beftaat het uit twee Hukken , ais ook zoratyds in volwalTenen ; het is van bo- 
ven faamengevoegd met de wandbeenderen , beneeden en van vooren met de neus- 
beenderen, de kaakbeenderen, de nagelbeenderen en het jukbeen : ter zyden eu 
van onder met het wiggebeen , en zeefbeen. Het is het holde van alle de beende- 
ren van het bekkeneel, en dient om een gedeelte van de holligheid der oogen te 
maaken. 
Het agterhoofdsbeen beflaat het agterde en onderfte deel van de herffenpan ; het 
is van onder aan het wiggebeen gehegt, van boven aan de wandbeenderen, ter 
zyden aan de flaapbeenderen ; deszelfs gedaante is byna eyrond, in dit been is het 
gat door het welke het binneufte van de herffenpan gemeeiilchap heeft met de rug- 
gcgraat. 
De flaapbeenderen zyn twee in getal, zy liggen ter zyden aan den middeiften en 
ondeiflen kant der heriïlnpan ; van boven lluitea zy aan de wandbeenderen (offa 
parlpalia-,') van vooren aan den vleugel van het wiggebeen (or fphenois) en aan 
het jukbeen (w zygomaticum) doorliet jukbeens uitfteekzel; van agtercn aan het 
agtei iioofdsbeen , van onderen aan hetzelfde been, en aan het wia'gebeen Men 
verdeelt dezelve, in het fchubbecn (or fquamofum), dat het bove”nfle is,’ en in 
het mamsgewyze uitfteekzel dat het onderfle is, en in het fteenagtig, welk in het 
binnenfle van de herffenpan gaat, en het gehooituig bevat; uit dit been komt 
het priemsgewyze uitfleekzel. 
Het wigg«-been is tuflchen deze verfcheiden beenderen als eene wigge ingevoegd, 
waar van het ook zynen naam heeft; deszelfs gedaante is in den eerflen opflag on- 
regelmatig, maar nauwkeurig befchouvvd zynde, flaat men verbaafl, wanneer men 
ziet hoe juift alles gemaakt is om te fluiten niet de omliggende beenderen ; aan des- 
zelfs grondlruk, dat het dikfte is, ftrekkeuzig aan wederzydcn, drie byhangzelen 
welke de twee de vleugels genoemd worden, wegens hunne gedaante en 
uitgeflrekiheid. q 
Einde! yk het zeefbeen, dus genoemd, om darde bovenfle plaat doorboord is 
gelyk een zeef, met een groot getal gaaten, welke doorgang geeven aan de reuk- 
zenuwen, is vereenigd met het voorhoofdsbeen, met het wiggebeen, met de neus- 
beenderen, de opperkaakbeenderen , de nagelbeenderen, de verhenieltbeenderen, 
«n het ploegbeen. ' 
de beenderen, die door hunne vereeniging de holligheid van het hoofd 
j zy laaten openingen tuflchen elkanderen of zyn doorboord met gaatjes# 
