25 ^ DE N A T U U R L Y K E HISTORIE. 
Ttmi de faamenvoeging zfn twee byhargzelen, die men graanwyze, of kleine 
hoorns noemt. Het hoofd ruft op het lighaacn van het geraamte, dat gemaakt word 
door de ruggegraat, welke in haar midden, de borft draagt, aan dewelke de ar- 
men gehegt zyn , en welk ruft op het bekken, datdoor«j<» drjcu, bccncn, cn voe- 
ten gedraagen wordt. 
De ruggegraat is eene be<»«'ë® kolom, die vaft en teffens buigbaar is, om dat 
zy uit vik-en twintig, ^wervelbeenderen beiiaat, waar van ’er zeven tot den hals, 
twaalf tot den rug? vyf tot de lendenen behooren. 
Zy is door naare geheele lengte hol, en de holligheid heeft de grootfle middel- 
lyii in de wervelbeenderen van den hals, vermindert in den rug, verbreedt zig 
weder in de lendenen en vernauwt zig aan het heiligbeen. 
De zeven wervelbeenderen van den hals, zyn zo hoog niet als de andere, en 
platter. Het eerfte, vlak onder het hoofd , wordt oHas genoemd, en is alleen eene 
foort van beenigcring, die van vooren eii van agteren zeer dun is, en flegts twee 
dwarllcbe uitflcekzclen heeft. 
üe twaalf wervelbeenderen van den njg zyn hooger, dan die van den hals^ het 
zevende wordt Vv'at dileker, en de andere vermeerderen in dikte, en neemen al- 
lengskens de gedaante van de wervelbeenderen der lendenen aan; deze zyn vyf in 
getal, en overtreffen de andere in grootte en dikte, welke allengskens vermeerdert, 
naarmaate zy het heiligbeen naderen. 
Dit been eindigt de ruggegraat, en maakt, aan het ftaartbeen en ongenaamde 
beenderen gevoegd, het bekken uit. 
Deszelfs gedaante is als een geknotte driehoek , en beflaat uit vyf badaard wer- 
velbeenderen , die als aan elkander gefoudeerd zyn , en allengskens kleiner wor- 
den ; het hoogde , dat het grootfte is , is deszelfe grondfteun. 
Het ftaartbeen heeft zyne plaats onder het heiligbeen, en maakt ’er de punt van, 
en voleindigt dus den driehoek, als zynde zelf driehoekig. Het bedaat uit vier 
beenderen, welke ook wcrvelbeenagtig zyn, en kleiner worden , naarmaate zy van 
het heiligbeen afwyken; zyzyn door de ligamenten of bindzelen fliamengevoegd, 
die hen flegts eene kleine beweeging naar vooren en naar agter laaten; zy buigen 
zig naar vooren , en maaken eene foort van inwaards geboogen daart. 
De ongenaamde beenderen, zyn twee groote dukken, welke de zylingfche en 
voornaamde deelen van liet bekken uitmaaken. In jonge menfehen , bedaan zy yder 
uit drie beenderen; het hovende is het darmbeen (Jlion\ het onderde het heupbeen 
Qfchto»), het derde, dat het voorde cn onderde is, is het fchaarabeen ,* fchoon 
in volwaden menfehen, deze drie beenderen maar een uitmaaken, hebben zy eg- 
ter hunne naamen behouden , en loopen laamcn om de pansgewyze holligheid te 
vormen, door welke de ongenoemde beenderen geleeding maaken met het dijebeen. 
Het darmbeen is het voornaamde der drie beenderen, en vormt het hovende deel 
en het wyddc van het bekken : het wordt door eene kraakbeenige kord aan het hei- 
ligbeen geleed. 
Het heupbeen vernauwt het bekken door zyne kromte, en dit is het, waarop 
menrud, wanneer men zit. 
Het fchaambeen is een vervolg van het heupbeen , en maakt met hetzelve eene 
noemt. Deze beenderen worden naar vooren 
oeenig, en vereenigen zig dus met dat van de andere zyde ; dit kraakbeen is, 
ia 
