DE NATUURLYKE HISTORIE 
eerfte van den duim , dar maar alleen volgons zyne lengte hol is ; aan hunne eiii* 
den zyn zy breeder voor al van boven. 
De eerlie gelederen geleeden zig met de by liggende deelen der vuifl (meiacar-- 
dooreen pansgewyze geleeding, en hun onderfte uitwas, heeft twee verhe- 
venheden en eene middelde holligheid . beenderen van de twee- 
de flagerde of gelid te voegen, , I j 
Deeze (van het iweo'^" hebben daarom twee holligheden en eene mid- 
delde verhevendb'’'-'' bovenfte einde; en hun onderfte einde gelykt naar 
die van de gelederen , behalven dat de holligheden en verfcheidenheden zo 
fterk niet zyn. In den duim wordt dit tweede gelid niet gevonden. 
Het derde en laatlle gelid , heeft aan zyn grondlluk twee holligheden in eene zeer 
oppervlakkige verhevendheid , om zig met het tweede gelid te vereenigen in de 
vier vingeren van de hand, en met het eerfte van den duim. Deze beenderen ver- 
dunnen aanmerkelyker van hun grondhuk af, dan die der andere gelederen , en ein- 
di'-'en door eenen eyronden omtrek aan den binnen kant. 
'Behalven deze beenderen der hand, zyn ’er nog de zaadbeentjes , welke zeer 
kleine beentjes zyn van een lange eyronde gedaante , wat verheven, aan welke zig. 
de buigfpieren der vingeren hegten. Twee zyn ’er aan het onderfte einde van het 
agterbeen van den duim (jnctacarpus polUcisy^ ook is ’er een aan de geleeding van 
den voorflen vinger met de vuilt, en een ander aan die van den pink: zelden 
vindt men ’er op de andere geleedingen. 
Het lighaam van het geraamte, word, gelyk wy gezegd hebben, onderfteund, 
door|de dijen, beenen, en voeten. 
Het dijebeen , of de dije, is het langfte van alle de beenderen van het lighaam,. 
het heeft zvne geleeding van boven met de ongenaamde beenderen , tn van onde- 
ren met het teheenbeenj het bovciifte einde of het hoofd eindigt niet een gladden 
kraakbeenigen halven bol, die zig fchuinfch geleedt met de holligheid van de heup- 
beenderen; hy is uitgehold met eene kleine holligheid , die een bindzel geeft, dat 
dit hoofd in de holligheid houdt; onder het zelve is de hals van het been, die 
fchuinfch van boven naar onder ftaat, en van binnen naar buiten; hy is ten naas- 
ten by rolrond , en wordt breeder naarmaaten hy aan het lighaam van de dije na- 
dert; deze is van boven bepaald door een aangroeizel, dat men den grooten draai- 
jer noemt, en van onderen door een ander, dat de kleine draaijer heet; daar na 
wotd het eene foort van rol, welke van agter met een hobbelige, uitfpringende lyn 
bezet is ; maar onder wordt het breeder en platter en eindigt eindelyk met twee 
knobbels, door eene holligheid van elkander gefcheiden; door deze knobbels, wordt 
de gi keding van dit been met de knie gemaakt. 
Het been beftaat uit twee beenderen , van welke het eene de Icheen, en het an^ 
der het kuitbeen genoemd wordt. 
De fcheen (tibia ) is het voornaainftc. Deszelfs lighaam is driehoekig ; deszelfs 
opperfte einde is met de dije geleedt door twee knobbels , welke door lugtige uit- 
fnytlingen gefcheiden zyn. Het onderfte einde loopt uit in een breed aangrodzel , 
dat in eenegroote vlakte eindigt; welke beftaat uit eene kleine verhevendheid en 
twee holligheden , om zig aan het gewrigt te voegen. 
De knielchyf (rotula) \a een klein been aan het voorfte deel der knie op de ge- 
leeding van de dije en der fcheen ; deszelfs omtrek is byna rond van boven , en ein-. 
