68 
O. 11. VOLUCKES. 
godactylis; secundus (triarticulatus) in Trogone. Pedes 
quidem saepe majores et fortes inveniuntur; tum vero 
plerumque ’’deformes” (ut in multis Zygodactylis). Tan- 
tum in Schizorhinis, Coraciadinis, Podargibus et Co- 
lumbis, modo in avibus solito formati simulque fortes 
sunt; in his tamen plerisque breves. 
SEEIES PRIOR: VOLUCRES ZYGODACTYL^E, 
digito 4to (s. externo, plerumque 5-articulato) retroverso 
vel versatili. 
Digitus externus tantum in Corythaicinis versatilis 
et quidem plica cutanea cum 3tio conjunctus. 
COHORS 1. PSITTACI. 
Rostrum a cranio valde deflexum, crassissimum, maxilla 
superiore mobili, valde arcuata, apice longo, deflexo in- 
structa. (Cf. Finsch, Papag. 2 voll. 1867 et 8). 
Imo Psittaci proprii, jnaxilla inferiore tumida: subtus ven- 
tricosa, curvata, antice planata; apice erecto, lato, truncato; toiniis 
pone apicem sinuatis. 
Familia 1. Camptolophini *): rostro altiore quam longiore, 
tomiis utrisque valde sinuatis; apice breviore, forti, perpendiculari. 
Caput cristatum (praeter Nasiternam, parvam). 
Aves, psittacino modo, perfectissime explicati; plerumque ni- 
gricantes vel albae; maximae, mediocres, omniumque minimae; in- 
colae regionis telluris australis. 
Microglossus Geoffr. Temm. Wagl. (aterrimus Gm.). 
Calyptorhynchus Vig. et H. (banksii Lath.). 
Callicephalus (Less.) Agass. (galeatus Lath.). 
*) Psittaci Camptolophini a nomine generis maximi appellati. Nomina 
omnia huic generi prius data male formata sunt: Cacatua v. Kakadoe, vox 
barbara; — Plyctolophus non probandum; plyctos enim nullum est voca- 
bulum, neque graecum, nec alius linguae; — Plictolophusl exacte eodem modo 
peccat; — Plissolophus, "crista gradiens”, nimis ineptum. Sola variatio 
hujus nominis, forma correcta, foret: Plectolophus, cujus vero sensus ab- 
surdus. TiktxTog enim gi-aece significat: textilis, contextus (flatad; geflockten; 
enlace; twisted); nLrjyiog vero: percussus (slagen, geschlagen. frappe. bea- 
ten). Nomen igitur novum fingendum erat. 
