80 
ORDO II. YOLUCRES. 
Cacomantis S. Miill. l.c. 177 (Cuc. flavns Pl. Enl. 814 = mernliiins Scop.M. 
II. IV, 26, + C. sepulcralis etc.); (”01o lygon” Cab. et H. 1863” Gray 
Handlist II, 217, sed ubi?); PenthoceryxM.. Ilein. IV, 16 (sonnerati Lath). 
— Sp. parvge. Passere vel Alauda vix majores, sed omni forma cum Cuculis 
congruentes. 
CJinjsococcyx Boie Isis 1827, 977, Chalcites Less. (Cuc. cupreus Lath:, sma- 
ragdinus Sw. W. Afr., Schl. M. P. B. Cuc. 29), + Lamprococcyx M. Hein. 
IV, 1 1 (C. auratus Gm); -|- Chalcococcyx ibid. 15 (xanthorhynchus Horsf.). 
— Chrysococcyges maxime affines sunt Cuculis parvis (Cacomantibus), 
paullum vero differunt colore seneo et cauda paullo breviore minus gra- 
data. Etiam plumse corporis minus, vel non columbinse. — Ut Cuculi, 
parasitici sunt. 
Cacangelus M. Ilein. IV, 1 7; Surniculus Less. (Cuc. lugubris Horsf.), aprse- 
cedentibus differt cauda longiore et divaricata. 
Fam. 10. Coccystinai: alis longis acutis (ut praecedentium); 
naribus oblongis, non elevato-marginatis. — Pedes fortiores, tarso 
longiore: | circiter alae cubitalis, et digito medio c. ungue aequalis, 
antice scutis (> magnis vestitus. ALe omnino ut in Cuculinis for- 
mata'. Jdunue corporis non columbina'. Cutis firma, tenacior. 
Scythrops Lath. Ind, Orn. (nova) hollandia'), magna, rostro maximo. Austra- 
lia et Ins. moluccenses. 
Endynamis Vig. et Horsf. L. Trans. XV (orientalis; Cuc. niger L). Schl. M. P. 
B. Cuc. ])roprii j), 16 — 21. — M. Hein. IV, 49, sed species nimise. — Asia 
merid., 'Australia, Polynesia. 
Coccystes Gloger Handb. Vog. Eur, 449, 1.834 (glandarius L); Schlegel M. 
P. B. Cuc. 43; — Oxy loi>hus Sw. Classif., 322, 1837 (edolio Levaill. Afr. 
= serratus S])arrm). — Africa tota et Asia meridionalis. 
(Jocci^zon Gloger Fror. Xot. XVI, 275 (1827), Coccyzus! Vieill. Anal, (Cuc. 
americanus L), Cureus Boie Isis 1831, Coccygus *) ”Cab. 1848” M. 
Hein. IV, 75. — America. 
*) Nomen Coccipjua nullo modo melius, quam Coccyzu»^ formatum nobis vi- 
detur. Ambo enim a verbo gra)co (ut cuculus clamare) derivantur 
et in formam novam, linguae antiquae ignotam, redacta sunt, ut pleraque 
, alia nomina nova. Nomen vero Coccyzon, ut Prses. Partic. ejusdem verbi, 
et Coccyatca. ut vocabulum antiquum, correcta sunt et adhibenda. — Sp. 
generis (hccyzonth omnem fere formam, in minutiis usqiie, cum CoccystAhns 
communem habent, a quibus praesertim differunt; ptilosi laxiore, paullum 
aliter colorato et opaco, habitum fere alium et similitudinem cum Cuculis 
brachypteris americanis afferente. Quam ob rem Coccyzontes ab auctoribus 
i’ec. cum Savrothera, Pyrrhococcyge et cet. americanis brachypteris conjun- 
guntur, et longius a Coccystihvs separantur (E. gr. M. Hein. IV, 75 et prae- 
sertim Mus. P. B. Cuc. 37). Notam affinitatis verae, seu originis communis, 
in indole ptiloseos viderunt; quod quidem possibile est, etsi incertum. Sy- 
stema vero potius ex indicio formae evidentis, quantum fieri potest, con- 
struentes, Coccyzontes h. 1. cum (Joccystibvs Orbis antiqui conjungimus et 
a reliquis americanis separamus. (De hac re conf. ea qure in Introductio- 
nes, Cap. 2 diximus). 
