151 
ORDO SEPTIMUS. PROCERES. 
PEOCERI 111. RATITA Merr. 
Alfe parvse, maim digitisque a cubito porrectis. Plumee 
corporis hamulis radiorum secundariorum destitutis. 
Sp. pleraeque inter aves maximee; omnes terrestres, 
cursoriee, volandi impotentes. Artus enim anteriores per- 
parvi, ut in mammalibus formati: digitis antrorsum ex- 
tensis (v. tab. adj. fig. VI; nec ut in avibus reliquis omni- 
bus, etiam impennibus: ad carpum, junctura mobili, ita 
flexa, ut apices digitorum retrorsum spectent). Pollex 
igitur, ut in manu hominis (in statu naturali, non pronato, 
nec supinato), a margine manus superiore (radiali) exit; 
(in ala flexa reliquarum avium, margini inferiori affigi 
videtur). Alm Avium Procerum j^lumis paucioribus, sed 
majoribus teguntur, remigibus vero carent, vel pauccC, 
deformes, adsunt (in Casnari o). Ossa metacarpi, ut in 
avibus reliquis, tria, concreta. Pedes alti fere grallatorii. 
Apertura oris longius fissa. Nares humilius positae, a 
basi remotiores. Angulus menti longus. Palpebrae, ut 
in mammalibus, ciliatae. 
Formae alie mancae congruenter, musculi pectorales, ut in mam- 
malibus, tenues. Carina igitur sterni nulla. (Sed observandum 
est, hanc in reliquis avibus impennibus adesse et quidem, in Apte- 
nodyte, altam). De ossibus sub basi cranii, ab Huxlet descriptis. 
V. supra, Introd. p. VII. — Plumae, ut in Aptenodytinis, cutem 
a3que tegunt, apteriis nullis (Nzli). Pogonia plumarum, ob 'defec- 
tum hamularum, non cohaerentia. Ptilosis igitur, procul visa, vil- 
losa apparet. 
Sp. multae aetatum telluris antiquiorum exstinctae; quarum plures, 
ossibus in terra inventis, quodammodo cognitae sunt. In quibus 
praesertim genus Dinornis Ow., cujus sp. plures in Nova Zeelandia 
vixerunt. Hoc vero loco omittendae. 
