COEEIGENDA ET ADDENDA. 
157 
ideoque iiidiciuin functionis tendinum, solum absolute certum, neglexi. 
Hinc deinde, sub dissectione pedis Megapodii, ubi situm paullum insolitum 
tendinum inveni, accidit, ut de iis, quse in pede Opisthocomi invenisse 
credideram, dubia orirentur; quod h. 1. refero, ut alius quidam, cui occasio 
erit, hanc disquisitionem melius perficiat. Opisthocomus enim inter 
aves maxime singulares et loco systematico maxime incertas numerandus 
est. Avis gallinacea videretur, qu£e formas partium gallinaceas amiserit 
et oscininas induerit. Multas res in sceleto gallinaceas esse ostendit 
Huxley. Pt i Io sis firmior, fere subfragilis, gallinacea videtur et habitus 
totus de Penelopinis monet. Caput, ut in illis et in Menura plurimis- 
que Scytalopodinis parvum. Alee, tectricibus paucis, brevibus, et pennis 
cubiti magnis, perfecte oscininas; series vero media tectricum, ut in Me- 
nura et Chamtezosa recte posita, nec perversa. Cauda longitudine et 
forma oscinina, sed pennis tantum 10. Etiam pedes, halluce majusculo 
ungue magno armato, non male oscinini; sed digiti omnino fissi et cutis 
tarsi peculiaris: antice squamosus, postice creberrime areolatus, etiam cre- 
brius quam in Pycnaspideis (pag. 61). 
His omnibus perspectis, Opisthocomus, in methodo a nobis h. 1. ex- 
posita, vix alio loco, nisi in Ordine primo ultimus, post M en uram, sed 
appendicis vel, si mavis, Cohortis 6tm loco, nomine ”Heteromorpli£e” 
Huxl. (supra pag. VII), disponi potest; quae cohors ab omilibus reliquis 
Ordinis primi: tarsis antice squamatis, postice (planta) creberrime areo- 
latis, ptilosi dura, rigidiuscula, distinguitur. 
5. Mesites Is. Geoffr. (Mag. de Zool. 1839, pl. 5 — G; — Des Murs 
Iconogr, pl. 11 et 12; — Ilartl. Orn. IMadagasc. Bremen 1861, p. 67). — 
Aves has madagascarienses, etiam loco systematico incertas, in IMus^o 
Parisiensi descripsimus. Plerumque cum Columbis et Gallinis consociatum 
est hoc genus, quibuscum tamen ex nostra sententia nihil communi habet. 
IMelius a G. R. Gray, juxta Eupetem, cum quo similitudinem multam 
prfebet, insertum (Ilandlist I, 267); sed, ut scutelliplantare, ab eo differt. 
Evidens est avis Oscinina, tantum tectricibus alfe majoribus anomala. 
In methodo supra exposita non male in Familia Scytalopodum (p. 65), 
post Menurarn inseritur. Habitu partibusque praasertim Chamjezosam re- 
fert. Ut in plerisque hujus familite: caput parvum; tarsi altiores antice 
posticeque transversim scutati; al^e breves, rotundata?, fornicatae. Nota? 
propriae sunt: rostrum gracile, subcurvatum, capite paullo brevius, dertro 
non distincto, culmine in frontem usque recto et duro; nares longius ante 
plumas frontis sita?; longae, lineares, operculo elongato, cutaneo subclusi- 
les. Cauda subbrevis, rotundato-gradata; pennis latissimis, tectricibus mag- 
nis, numerosis. Tibiae, Grallatorum modo, apice breviore nudae. — Sp. 
2 cognitae bene distinctae videntur: M. variegata rostro paullo longiore 
et evidentius curvato, digito 4to basi cum medio connato. — M. uni- 
color rostro paullo breviore, vix curvato, naribus vero longius extensis; 
digito 4to omnino libero. 
■6. Megapodius (supra p. 118). — Nuper in Musaeo Zool. Hafniensi 
cutem Megapodii nicoharensis accepi, quam eodem modo cupide perscru- 
tatus sum. Megapodiis enim hallux magnus, specie externa oscininus est 
et in multis sat similes sunt Menurae lyrae, quae a Waglero Megapo- 
