VAN HET RIVIERPAARD. 
51 
hen op eene goede plaats van den kop te treffen ; zo men hen aan de neus 
treft lopen zy gemeenlyk te lande. 
Deze dieren vertoonen ons hier eene opmerkelyke byzonderheid ; hoe 
kan het wezen , dat zy zo langen tyd onder water kunnen blyven zonder 
ademen, fchoon het ey-\vyze-gat by hen gefloten is, enzy, nadat zy eens 
geademd hebben , verpligt zyn weder boven water te komen , om verfchei- 
den maaien te ademen? Doen zy dan een voorraad van lugt op in eene 
foort van Magazyn, om daar al den tyd, dien zy onder ’t water doorbren- 
gen gebruik van te maaken? Of hoe gefchiedt by hen de omloop des bloeds, 
zonder de opening van de affchutting in ’t hart , en zonder het behulp van 
de lugt? Dit komt my voor, eene dier verborgenheden in de dierlyke huis- 
houding te zyn , waarin het den menfeh nog niet gegeven is in te dringen. 
Wy moeten te dezer gelegenheid aanmerken , dat men niet kan zeggen , dat 
de rivierpaarden tweeflagtige dieren zyn , zo men die woorden in alle de 
kragt hmmer betekenis zal opvatten , dewyl zy volftrekt noodig hebben te 
ademen om hun leven op te houden ; waarfchynlyk zouden zy , even als de 
otters, verdrinken, zo zy, in eene ftrik valt geraakt, genoodzaakt waren 
een dag of twee onderwater te blyven. 
Wanneer zy Tnaikanri».r.-r. water ontmoeten , poogen zy den ande- 
ren te ontwyken ; maar op ’t land gebeurt het dikmaals , dat zy malkanderen 
vreeüelyk bevegten , ook vindt men ’er weinige, die niet eenige tanden 
geheel of gedeeltelyk kwyt zyn, of die niet eenige lidtekenen op ’t lighaam 
hebben , waar van men de afbeeldingen ziet in de figuuren van de Plaaten 
III*. en III-. ftrydende zetten zy zig op hiuine agterfte pooten , en het is in 
deze geftalte , dat zy malkanderen byten. 
^ In de plaatfen, daar zy weinig ontrust worden, zyn zy niet zeer vreesag- 
tig5 als men op hen fchiet komen zy kyken wat ’er gebeurt ; maar zodra zy 
ééne reis de uitwerkzels der vumwapenen hebben Teeren kennen, vluchten 
zy voor de menfehen op een loggen draf, gelyk de varkens; zomtyds galop- 
peeren zy zelfs ; maar aJtyd zwaar en log ; een menfeh moet evenwel fchielyk 
gaan of lopen om hen byte houden; De Hr. Gordon heeft ’er eens een, 
een tyd lang gevolgd idoa.fr-hoon hy ftciJc liep, zou het rivierpaard,egter, 
ZO de loop langer geduurfl hadt, vooruit geraakt zyn. 
De Hr. de Büffon raogt met reden in tivyffel trekken (/) , het geen eenige 
Reisbefchryvers van de wyfjes rivierpaarden zeggen; te weten, dat zy drie 
of vier jongen dragen. De analogie heeft hem deze verzekering als zeer 
verdagt doen befchouwen , de waarneemingen daar omtrent hebben ’er de 
valsheid van bewezen. De Hr. Gordon heeft verfcheidene wyfies zien ope- 
nen, die draagende waren , en nooit heeft hy daar meer dan één enkeld 
jong in gevonden, ^y.^eft ’er een uit het lighaam van de moeder ge- 
haald, dat hy de goedheid heeft gehad my toe te zenden. Die vrugt, die 
byna geheel geformeerd was, hadt drie voet en twee duim lengte. De na- 
iO Zie hiervoor de Hiftorie van den Hr. m Buffon. 
G a 
% 
