^0 
de natuurlyke historie 
Hoe zeer ik bedagt was om dit fluk zo ligt als doenlyk ware te maaken , 
heb ik my onder het werk verpligt gevonden, om alles by te brengen wat 
Hevigheid kon geeven, en ik fchat dat het met de plank, daar het op Haat, 
vierduizend ponden zwaar zal zyn. 
Eer wy deeze aanmerkingen befluiten, zullen wy nog eenige byzonderhe- 
den tot de Natuurlyke Hiftorie van het rivierpaard betreklyk , en die in de 
voorgaande befchryvingen niet gevonden worden , laaten volgen. 
Men heeft voorheen geleezen , dat het rivierpaard zyn naam mogelyk zou 
gekreegen hebben, omdat zyne Hem naar het hinniken van het paard gely- 
ken zoude; wy hebben, egter geloofwaardige berigten, die verzekeren, 
dat zyn geluid gelykt naar dat der olyfanten, of naar dat rollend, ftotte- 
rend geluid, ’t welk doof geboren menfehen uitflaan: hoe het zy, het ri- 
vierpaard maakt , flaapende , nog een ander , zeer fterk , geluid van fnor- 
ken , waardoor het zig op een vry grooten afftand verraadt ; in vergoeding 
voor het gevaar, dat zy hier door loopen zouden, leggen zy zig doorgaands 
op flykgronden in ’t riet te flaapen , alwaar men hen bezwaarlyk genaaken 
kam 
De fayzonderheid, welke ik van een bloedvenvant van Charles Marais 
heb, wegens den fnellen loop van dit dier, heb ik nergens aangetroffen ; 
men verzekert integendeel ftandvaftig , dat men hem liever te lande dan te 
water aantaft, hetwelk geen plaats konde hebben, zo hy zeer fnel in ’t loo- 
pen was; daarenboven fluit men hem volgens andere verhaalen den weg, 
die naar de rivieren leidt , met boomen of greppen af, omdat men weet , 
dat hy doorgaands liever het water wil wederwinnen, dan te lande vegten 
of vlugten; zodra hy in ’t water is, bevindt hy zig in beide opzigten op zyn 
voordeeligll geplaadt: hier is het, dat hy geen dier behoeft te vreezen; de 
groote haay, de krokodil, ontwyken het riverpaard, en durven den Rryd 
met hetzelve niet waagen. 
Het vel van het rivierpaard is ten uiterften hard op den rug , op den fluit, 
en den buitenkant der dijen en billen; de fnaphaan kogels rollen daar over, 
en de pylen fluiten ’er op te rug, maar het is minder hard en minder dik 
onderden buik en aan de binnenzyde der dijen, en het is daar, dat men het 
tragt te fchieten of te fleeken : hy is zeer taay van leeven en geeft zig niet 
gemaklyk over ; hierom poogt men hem lieffl de pooten door hoekige 
kogels te verbryzelen , en zo dat gelukt , dan is men , om zo te fpreeken , 
meefler van het dier: de Neg.'rs, die de krokodillen en haaijen met lange 
lucfTen of fpieflen aantallen, zyn bang voor het rivierpaard, en zouden den 
Hi^d met hetz'lve miflehien nooit beginnen , zo zy niet fneller dan hetzelve 
loopen konden ; fchoon zy zig tevens wys maaken, dat hetzelve vinniger is 
tegen de blanken dan tegen de zwarten. 
De W’yfjcs van het rivierpaard werpen haare jongen op 't land; zy zoogen 
hen daal', cn voeden hen daar op , maar leeren hen tevens al zeer vroeg om 
zig,®P minfle gerugt,naar t water te begeeven. 
De Negers van Angola, van Congo, van Delmina, en in ’t algemeen van 
de Wefl'Kuft van Afrika, befchouwen het rivierpaard alseene zekere foorc 
