70 DE NATirüRLYKE HISTORIE 
jienfte en buitenfte, onderlle en voorfte vlak, waren met verglaafleJ bezet 
hetwelk egter niet op de buitenfte bovenfte, en agterfle vlakte gevonden 
wierdt; deze hondstanden gemeeten aan een kop van omtrent twee voeten 
lang, bedroegen in lengte twee voeten en twee duimen j zy hadden byna ze- 
ven duimen omtreks, en ftaken meer dan een voet buiten den tandkas uit, 
en derzelver holte hadt een halven voet diepte ; men zag op het verglaas- 
fel van die tanden eene foort van netwerk, gemaakt door kleine uitfteekende 
ribbetjes die naar meer of min duidelyke draaden geleeken. 
De baktanden hebben een byzonder kenteken, namelyk dat ’er op de bafis 
derzelven eene foort van bloesfemwerk zit , die door de draaien van het ver- 
glaaffd gemaakt worden, en die veele gelykenis hebben naar klaverblaadjes; 
deze beeldtenilTen zyn duidelyker getekend en regelmaatiger, naarmaate de 
bafis van den tand gladder is; de klaverblaadjes zyn aan paaren geplaatst, en 
liaan met hunne fleelen over elkanderen , zo dat de toppen der beide klaver- 
blaadjes die malkanderen met den fteel aanraaken, op dezyde van de bafis 
van den tand ; daar zyn twee of drie zodanige paaren van gedaanten van 
klaverblaadjes (e) , behalven op de eerlten die veel kleiner zyn dan de 
andere. 
De zelfftandigheid der fny- en honds -tanden van het rivierpaard, wordt 
voor eene foort van yvoor aangezien , doch zy is zeldzaamer en van eene 
voortreffelyker hoedanigheid , want zy bezit meerder hardheid en neemt 
gevoigelyk een fraaier polystfél aan ; ook is zy niet onderhevig aan geel te 
worden , waarom men dezelve den voorkeur geeft tot het maak^ van 
valfche tanden. 
Wanneer de lange fnytanden uit het midden van het onderfchaalbeen 
dwarsch afgezaagd worden, en het vlak dezer doorfneede gepolyst is , ziet 
men , dat de zelfflandjgheid van het midden van den tand niet vatbaar is voor 
een even fraai polystlel als die welke nader' by den omtrek ftaat ; deze heeft 
evenwel geene gclyke dikte in den geheelen omtrek van den tand ; deszelfs 
binnenfte oppervlakte maakt verfcheiden verlengingen , die tot in de andere 
zelfftandigheid doorgaan; zy is vatbaar voor een zeer fraai polystfel, en ver- 
toont geenerlye vezels; in het middelpunt is een hart gelyk in het yvoor, en 
rondom dit hart wordt men zeer fyne digt by elkanderen zynde en één mid- 
delpuntige lynen gewaar; het koomt my voor dat deze lynen de verfchillende 
aangevoegdc laagen vertoonen , waar uit de tand is te zamen gefteld. 
Ik ben op het vlak der doorfneede van de buitenftefnytanden desbovenften 
kaakbeens , niet alleen die beide zelfftandigheden gewaar geworden waarvan 
ik zo even heb gewag gemaakt, maar daar is ook een fchorfch die den tand 
omringt en die op zommige plaatfen byna eene lyn dikte heeft; ik ben de- 
zen fchorfch ook gewaar geworden op de lange fiiytanden van het midden , 
jxiaar dezelve was daar veel dunner. 
De bovenfte ihy- en honds-tanden hebben my toegelcheenen overeen te 
('e') Zie de Mémoires de rAcadémte foyale des Sciences , annêe eene Memorie 
'over verfcheiden beenderen en tanden die opmerkelyk waren om hunne grootte. 
