- de NATUURLYKE historie 
7Ö 
lystfel van derzelver zelfftandigheid te vertoonen. De hondstand van de 
regterzyde deszelven kaakbeens is in den tandkas afgebrooken geworden , 
en hetgeen daarvan overgebleeven is heeft flegts vier duimen lengte ; de 
plaats der breuk is met een eelt bezet ten naaften by van dezelfde Ideur en 
hardheid als de tand ; het fchynt dat de ftof van dat eelt uit de inwendige 
deden van den tand is voortgekoomen ; want de uitwendige deden zyn nog 
bloot op verfcheiden plaatfen der breuk; de fnytanden der linkerzyde van 
het onderil: kaakbeen zyn dwarfch doorgezaagd en gepolyft geworden op een 
van derzelver vlakken. Daar ontbreeken verfcheiden van deze tanden in 
dezen kop en in de beide voorgaande. 
No. MXCVII. Een hondstand van de linkerzyde uit het hovenjl 
kaakbeen van een rivierpaard. 
No. MXCVIIL Een der lange fnytanden uit het onderft kaakbeen 
van een rivierpaard. 
No. MXCIX. Een gedeelte van een der lange fnytanden uit het 
onderft kaakbeen van een rivierpaard. 
No. MC. Een hondstand uit de regterzyde van het onderft kaak- 
been van een rivierpaard. 
Deze tanden die , welke onder de drie voorgaande nommers zy byge- 
bragt, zyn in verfchillende rigtingen doorgezaagd, en de vlakken van der- 
zelver doorfneeden zyn gepolyft om het inwendig maakfel van die tanden 
te vertoonen (a). 
No. MCI. Het beginfel van een agtertand van een rivierpaard. 
Dit beginfel koomt van den tand onder No. MXCV bygebragt; daar 
is eene holte ter plaats van het lighaam van den tand ; op de b&s ftaan 
twee pyramiden die in de lengte gegroefd zyn , en elk door twee punten 
geëindigd worden ; men heeft een van die pyramiden dwarfch doorgezaagd 
om die beide beeldtenilfen der klaverblaadjes te vertoonen, die op het vlak 
dezer doorfneede ftaan. 
No. MCII. Een gedeelte van het kaakbeen van een rivierpaard. 
Dit gedeelte van een kaakbeen , koomt uit de regter^de van een kaakbeen 
van een jong rivierpaard ; de twee laatfte baktanden zittgn daar nog in ; het 
been is door zyn verblyf in den grond eenigzins aangedaan. 
No. MCIII. Een baktand van een rivierpaard. 
Deze tand heeft anderhalven duim lengte van voren naar agteren op eene 
breedte van vyftien lynen ; het fchynt dat het de vierde baktand van boven 
is ; op deszelfs bafis zitten flegts twee paar en klaverblaadjes en eene en- 
kelde groef. 
No. MCIV. Een opgegraaven baktand van een rivierpaard. 
De wortels ontbreeken byna geheel aan dezen tand; voor het overige 
gelykt dezelve naar dien van het voorgaand nommer in gi'ootte en in 
gedaante. • • 
(«) Zie de befchryving van het rivierpaard hier boven pag. <58. en verv. 
