VANDEN ELAND EN HET RENDIER. 
95 
„ ooren waren negen duimen lang tegen eene breedte van vier de 
5 j kleur van ’t hair verfchilde niet veel van ezelshaii- , waarvan het grauw 
3 j zomtyds naar dat van den kameel nadert maar dit hair was voor 
3 » het overige zeer verfchillende van dat des ezels , dat veel korter is , en 
3) van dat des kampeis, die het veel dunner heeft; de lengte van dit hair 
33 was van drie duimen en zyne dikte als die van het groffte paardshair , die 
33 dikte nam geduurig af naar ’t einde dat zeer fpits was , en naar den wor- 
„ tel verminderde het ook, maar eensklaps als de greep van een lans maa- 
„ kende : die greep was van eene andere kleur dan het overige van ’t hair , 
„ zynde wit en doorfchynend als varkensborftels Dit hair was lang 
„ als by den beer, maar regter, dildcer, en meer liggende, en geheel van 
3, ééne foortjde bovenfte lip was groot, en los van het kinnebakken, maar 
„ niet zo groot als Solinus die heeft befchreeven , en als Pliniüs gedaan 
„ heeft van het dier, ’t welk hy machlis noemt. Deze Schryvers zeggen, 
„ dat dit dier verpligt is ^terwaards gaande te weiden , om te voorkoomen, 
„ dat zyne lip zig niet tufmhen zyne tanden belemmere. Wy hebben in de 
,, ontleeding waargenomen , dat de na.tuur op eene andere wyze in dit on- 
„ gemak voorzien heeft, door de grootteen de kragt der ipieren, die by- 
„ zonderlyk gefchikt zyn om de bovenfte ]>p op te heffen; wj hebben ook 
’ de geledingen van hec been zeer gefloten gevoiiden door banden , welker 
” hardheid en dikte aanleiding kan gegeeven hebben tot het begrip , dat men 
„ gehad heeft, als of de alce,eens gevallen zynde, zig niet weder zoude kun- 
„ nen ophefièn — Zyne voeten waren gelyk aan die van’t hert , maar veel 
„ dikker, en hadden daarenboven niets buitengemeens; wy hebben waarge- 
„ nomen , dat de groote hoek van ’t oog omlaag gefpleeten was , veel meer dan 
,, by de herten , de damherten en de rhebokken , plaats heeft , maar op eene by- 
„ zondere wyze, te weeten , dat die fplyting niet loopt naar de rigting van de 
opening van’t oog, maar een hoek maakte met de lyn, die van den eenea 
” der ooghoeken naarden anderen loopt; de onderlletraanklier was anderhalf 
” duim lang en zeven lynen breed Wy hebben in de harftnen een deel 
” gevonden, welks grootte ook betrekking hadt tot den reuk, die fyner is 
” in den eland, dan in eenig ander dier, volgens het getuigenis van Pau- 
SANiAS ; want de reukzenuwen gemeenlyk apopltyjis mammillares gehee- 
ten , waren onvergeJykelyk grooter dan in eenig ander dier dat wy ont- 
” leed hebben, en hadden meer dan vier lynen middellyns Wat het 
” ftuk vleefch betreft, ’t welk eenige Schryvers dit dier op den rug leggen, 
” en anderen hem onder den kin geeven, men kan zeggen, dat, zo zy zig 
” niet bedrogen hebben, of al te ligtgelovig zyn geweeft, deze dingen by- 
” zonder waren aan die elanden alleen, waar van zy gewaagen.” Wy kun- 
nen hieromtrent ons eigen getuigenis by dat van efe Heeren der Akademie 
voegen, wegens den eland, die wy levendig gezien hebben , en die een 
wyfje was: wy hebben niet waargenomen, dat ’er een kwab of knobbel on- 
der de kin of op de keel was, De Heer Linn^eüs ondertulTchen , die de 
elanden beter moet kennen , dan wy , de wyl hy in hun land woont , maakt gewag, 
van deze kwab op de keel, en geeft die zelfs als een onderfcheidend kenmerk 
