97 
VANDEN ELAND EN HET REN DIE E. 
waaruit men vermoed heeft, dat liy aan vallende ziekte onderhevig ware , 
en uit dit vermoeden, (dat niet wel gegrond is, d^wyl de vrees alleen dit 
uitwerkzel kan voortbrengen) , heeft men dit ongerymd gevolg getrokken, dat 
het hoorn of de hoef zyner voeten, de vallende ziekte modi gcneczcn, of 
zelfs voorkooinen, en dit ruw vooroordeel is zo algemeen vcrfpreid, dat 
men nos: heden eene menigte menfehen van het volk ringen ziet diaag<.n, 
waarvan de kas een klein Ilukjc elands-hoorn bevat. 
n ntvl ’er zeer weinig menfehen in de noordelyke deden van Amerika 
zvn "vindt men daar alle dieren, en byzonderlyk de elanden m grootere me- 
nigte dan in ’t noorden van Europa. De wilden zyn met onbedreeven in de 
kimfl van herte iaagen en te vangen (y) ; zy volgen hen op t fpoor , zom- 
tyds dagen agter eei^ en door flandvaftigheid met behendigheid te paaren, 
niaaken zy ’er zig meefter van; de jagt m den winter is byzonderlyk opmei- 
kelvk Men bedient zig, zegt Den ys, van houten borden of eene foort 
„ vt J7n mide cp dc fneeuw loopt zonder daar m te 
zakke'1, De orignal legt geen groeten weg ,f.’ 
fneeuw inzakt , het geen hem veel vLden af- 
dan do houtfeheuten ‘‘“y aan , die daar niet verre af wa- 
f2“kn”nade“rd“ hJn^l^JSwyk omdat zy niet fchielyk gaan konden. Zy 
kiei-oen een Ichigt op hen, bcllaande uiteen grooten Hok, aan welks 
è3 "en groot |tmdg been , dat als een degen fteekt, was ingezet : 
zo’erverfclreideorignalsbyinalto^^ 
5 > 
3» 
>3 
35 
33 
33 
33 
35 
en 
33 
33 
33 
35 
33 
33 
ZO ervericueiucuii^iiaia uv J a 
dan zetteden de orignals zig allen met de llaarten tegen den anderen , _ 
formL-den een kring van anderhalf of twee mylen, en zomtyds meer , in 
omtrek, en trapten de fneeuw, door geduurig te wenden cn te kee- 
den omtieK, mppr in zonken. De voorlte moede wor- 
„ 'er con, maar emdolyk weckm zy m t boMy „f„>dat de 
™Vo‘mcn!?h ““ grooK gclykheid hebben met 
en den efand van Europa, cn dat zy malkandcren , om zo te 
fpreeken , nabootfen. 
j lionuen van dezen edelman met dc voorfle pooten gedood te hebben, 
drie van de i onu welken hoofde hy niet langer jaagen wilde 
het welk denzeUen i vricndlchap de agterfte linkervoeten der elanden, welken hy 
doende begr\'pen , dat het een fouverein middel was voor hen , die aan 
gedood < 1.L onderhevig waren ; waar op ik lagchende antwoordde , dat ik my ver- 
de vallcmdc ^eto veel kragt hebbende: bet dier zelf, die dezen voet aan zyn 
wonderde 5 » konde. De edelman lachte mede, en zeidc, dat ik gelyk hndr. 
1 7 Annr «veneezen vvurcu,ny eegieep aernuiveii , vuc^«.ic ny - 
dMdieVewaande kragt van den elands voet eene volks- dwaaling was. Foyage de hMarttmere 
Denys, TL pas- 4=5- env. 
lil. Deel. N 
