IIO 
de NATUURLYKE historie 
gen terwyl de ondervinding ons nader zal moeten leeren of deze twee foor- 
ten te famen koppelen , en dieren voortbrengen kunnen , die op hunne beurt 
vrugtbaar zyn , en tot de oorfpronkelyke foort opklimmen j waardoor de dui- 
Rerlieid alleen zal kunnen opgehelderd worden. 
De mannetjes fteenbok verfchilt vma den gemsbok in de lengte, de dik- 
te , en de gedaante der hoornen; hy is ook veel grooter van lighaam, fter- 
ker en forlcher. De wyfjes fteenbok heeft egter de hoornen verfchillende 
van die van het mannetje, zy zyn veel kleiner en gelyken vry veel naar die 
van den gemsbok (c). Daarenboven hebben beide deze dieren dezelfde 
gebruiken , dezelfde zeden , en het zelfde vaderland ; alleenlyk beklautert 
de fteenbok , als vaardiger_ en fterker , den top der hoogfte bergen , terwyl 
de gemsbok zig niet dan in de tweede verdieping , om zo te fpreeken , 
ontLudt (d)-, maar noch de een, noch de ander, wordt in de vlakten ge- 
vonden: Belden baanen zy zig wegen in de fneeuw; beiden weeten zy de 
fteile afgronden beneden hen over te boomen, door van de eene rots op de 
andere te fpringen; beide zyn zy met eene vafte en ftevige huid bedekt , 
en des winters bekleed met eene dubbele vagt, van een vry grof biuten- 
hair en van een fyner en meer gevuld hair (e) daar onder; beide hebben 
ZY een zwarten rtreep op den rug ; ook is hunne ftaart ten naaften by van 
dezelfde grootte ; het getal der uitwendige overeenkoraften is zo groot in 
vergelyking van ’t geen daar zy in verfchillen , en het maakzel der inwen- 
dige deelen is zo volkomen gelyk, dat men, uit alle die betrekkingen van 
gelykvormigheid redeneerende geneigd wordt te belluitcn , dat deze twee 
dieren niet van eene wezendlyk verfchillende foort, maar alleenlyk ftandvas- 
tige vcrfcheidenheden van eene en dezelfde foort zyn. Voor het overige 
la&en zig de fteenboklcen (ƒ) , zo wel als de gemfen , zo men hen jong 
(c') Fa-mina in boe genere mare fuo minor eft, minurque fufca, major capra villntka, Rupka- 
tra non acko diffimilis: cornua ei parva, ea qiioque Rupicapra aiit vulgarU capra cornibusferè 
jimilh. Stumpfics apud. Gesner pag. 305. 
r n Rum mntUm colunt Rupicapra , non fuvmns tamon ut Ihex , noque tam alte ö’ lange fali- 
^\defcendunt aliquando a inferiora AlpUmjuga^ G^ j 
(' J- 
de 1 
«en half duim baaien; op den rug en in de zyt . , , 
ven het lange, dat men zag, was ’er nog een zeer kort en zeer iyn hair onaer, rondom de 
wortels van het lange, gelyk by den bever; het hoofd, de buik, en de beeneii waren alleen 
met grof hair bezet. Mèmoire pour Jervir è l’bijhrk des animaux. Rart. I. pag. 203. 
(ƒ} Zo debewooners van’t eiland Creta de jongen van de Ileenbokken , die daar menigvuldig, 
in de" gebergten zwerven , bekomen kunnen , voeden zy hen met tamme geiten op , en niaakeii 
hen ook tam, maar de wilde, die daar in menigte zyn voor hen, die hen vangen of doo- 
den kunnen .... zy zyn met vaal hair gedekt .... in den ouderdom worden zy grys, en heb- 
ben eene regte ftreep boven op den rug. Wy hebben hen ook in onze gebergten in Frmikryk 
en voornaamelyk in plaatfon,die Heil enmoeijelyk legonaaken zyn.... De fteenbok fpringt van 
QC eene rots op do andere op een afftand van meer dan zes paffen ; het welk ongelooffyk fchynt 
nis men’t niet gezien heeft. Obfervation de Belon / eaf/Zet 14 reBo 6? yerfo. — 
'pupicapras aliqnando cicurari, Gesner de Ojiadrup. pag, 292. — Vajlefi ibicem in prima cetats 
l 4 am omnino cicurari cunt villaticis capris nd pajeua i,ir redire aiunt , progrejju tarnen 
' ' ‘f?nm ingenium non prorfus exuere, Srurnmis apud Gesner. quadr. pag. 30.?. 
e-r-i 
ctatiS 
% 
