IIÖ 
DE NATUURLYKE historie 
Het is dus byna betoogd , dat de gems met onze geiten zoude voortbren- 
jren de\vyl die zelfde gems, naar Amerika overgebragt , en daar kleiner 
geworden , met de kleine geit van Afrika voortteelt. De gems is derhal- 
ven niet dan eene llandvaftige verfcheidenheid in de foort van de geit, 
gelyk de dog in die van den hond is, en aan den anderen kant kunnen wy 
niet zeer twyffelen of de fleenbok de waare , de oorfpronkelyke bok den 
wilden ftaat zy, en ten opzigte van de tamme bokken en geiten op den zelfden 
voet befchouwd moet worden als de mouflon ten opzigte van de fchaapen. 
De fleenbok , of wilde bok gelykt geheel en nauwkeurig naar den huifTelyken 
bok in het maakzel; de geleeding, de geaartheid en de natuurlyke verrigtin~ 
«ren ; hy verfchilt ’er niet van dan in twee zeer ligte verfcheidenheden ; de 
eene uitwendig , de 'andere inwendig. De hoornen van den fheenbok zyn 
crooterdan die van den bok; zy hebben twee randen overlangs, die van 
den bok hebben ’er maar een; zy hebben ook groote knoopen of knobbelt- 
ies over dwarfch , die de j aar en van den grocy aanwyzen, terwyl die der 
boi-ken om zo te fpreeken , niet dan door dwarfche groeven geteekend 
7vn D^ geflalte des lighaamsis, voor het overige geheel gelyk m den 
fleenbok en in den bok. Inwendig zyn zy ook gelyk met uitzondering 
van de milt, waarvan de vorm cyrond is m den fleenbok, en meei na de 
fimur van de milt in het paard of het hert gelykt, dan naar die v^ den bok 
of den rara ; dit laatfle verfchil kan voortkoomen uit de groote beweeging 
en geweldige oeffening van het dier; de fleenbok loopt zo fnel als t hert 
en fpringt vaardiger dan de rhebok ; hy moet dcrhalven de milt ook van 
het zelfde maakzel hebben als de belle loopers , en dit verfchil koomt dus 
minder van de naniur, dan van de levenswyzc, en het is te vermoeden, 
dat zo onze tamme bokken wild wierden, en verpligt waren te loopen en te 
fbringen gelyk als de fleenbokken , de milt welhaall de gevoegelykfle ge- 
d^nte voor deze oeffening zou aanneemen; en wat de hoornen betreft , die 
verfchillendheden , fchoon zy flerk in ’t oog loopen , beletten met , dat zy 
tnppr p-elvken naar die van den bok, dan naar die van eenig ander dier; en 
rlpwvl^dus de fleenbok en de bok, zelfs in dat gedeelte, waann zy meefl 
elkanderen verfchillen , raalkanderen nader koomen dan eenig ander 
dier zo moet men, al het overige het zelfde zynde , daar uit beflmten, 
dat in weerwil dezer ligte verfcheidenheid , zy beiden van eene en dezelfde 
Ik beRhouw dan den fleenbok , den gems- of karabesbok, en den tammen 
bok als eene en dezelfde foort, waarin de mannetjes grootere yerfcheiden- 
heden ondergaan hebben dan de wyfjes , en ik vindt tevens in de tamme 
bokken en geiten andere verfcheidenheden , die minder twyff’elagtig zyn , 
en welke men ligter voor zodanige kan herkennen , omdat dezelve even- 
eens tot de mannetjes en tot de wyfjes behooren. Men heeft gezien 
dat de geit van Angora (o) fchoon in hair en hoornen zeer verfchillende 
van de onze , egter van dezelfde foort is , men kan dit eveneens zeggen 
(p) Zie het V Deel dezer hiftorie , fag. 40 PI. X en XI. 
