VAN r>E STEENBOK, DE GEMSBOK, enz. iip 
voegde: deze dieren , fchoon in veele opzigten naar de geit geJyicende, zyn 
egter aJle verichillende foorten, men zal in de volgende artykels zien, hoe 
veel de gazelle, ’t zy in foorte, ’t zy in ras, verfchilt, en hoe veele an- 
dere dieren , na de optelling van alle de geiten en van alle de gazellen nog 
overblyven, die van de eene en andere hebben. In de geheele hillorie der 
viervoetige dieren heb ik niets moeijelyker gevonden om voor te draagen 
niets verwarder ten opzigtc van de kennis, en niets onzekerer in de bêig* 
ten, dan deze hiftorie der geiten, der gazellen, en der andere foorten, dtc 
daar betrekking toe hebben. Ik heb myn beft gedaan, en alle myne oplet- 
tendheid hefteed om daar in eenig licht te verfpreiden , en ik zal myn tyd 
of moeite niet beklaagen, zo het geen ik daar thans van fchryf in het ver- 
volg mag dienen om dwaalingen voor te koomen, de denkbeelden te vefti- 
gen , en de waarheid te gemoet te gaan , door de uitzigten van hen , die de 
Natuur willen beoeffenen , te verwyden. — • Maar laat ons tot ons onder- 
werp wederkeeren. 
Alle de geiten zyn onderworpen aan duizelingen, en dat hebben zyge-, 
meen met den fteenbok, en den gemsbok (y) , gclyk ook haare neiging 
om op de rotfen te klauteren en nog eene andere natuurlyke gewoonte, na- 
melyk die van gediiurig de fteenen te likken (z) , inzonderheid de zulken , 
daar falpeter of zout in is. Men ziet in de Alpen rotfen door de tong der 
gemfen uitgehold , het zyn gemeenlyk vry weeke en kalkaartige fteenen, 
waarin , gelyk men weet , altyd eene zekere hoeveelheid falpeter is : deze 
overeenkomften van inborft, deze gelykaartige gebruiken, fchynen my we- 
derom vry zekere en veilige kenmerken voor de zelfheid der foort in deze 
dieren te zyn. De Grieken, gelyk wy gezegd hebben, onderfclaeideden hen 
niet in drie foorten ; onze jaagers , die tvaai'fchynJyk de Grieken niet geraad- 
pleegd hadden, hebben haar ook befchouwd als tot dezelfde foort behoo- 
rende; Gaston Phjebus (a), van den fteenbok fpreekende , duidt hem al- 
leenlyk aan onder der naam vanwiWen ^o^,en de gemsbok welken hyyfarus, 
enfarris noemt, is volgens hem ook niet dan een andere wilde bok j ik er- 
ken , dat alle deze getuigeniflen geen volkomen bewys uitmaaken , maar met 
de redenen en è&facta, welken wy voorgedraagen hebben , verbonden , gee- 
Z M, Amfterd. Janvier 1703. p. i 8 n. 
f 2 ) Conveniunt f(Bpe circa petras quasdam arenofas , c? orenam inde lingunt Qui A'tes 
incolunt Helvetii bos locos fua lingua Fultzen , tanquam falarios appellant, ’gesner biH 
quadr. zonderiing fcliynt in den gemsbolc, is, dat men in de Aipeii 
verfcheiden rotfen vnidt , welke deze dieren door gedurig likken hebben uitgehold; dit is niet, 
trelyk men meent, omdat er zout in deze fteenen is; want dit wordt ’er zelden in gevonden, 
maar het zyn yle, poreufe_ Itcenen, belhande uit zandkorrels, die daar ligtelyk van afgaan, 
en welke deze dieren als iets verfnfichend doorflikken. Extrait de Scheuchzer ibid. 
pag. 185. _ ^ 
ag. i»5' . T) 
(o) Voyez la Vénerie de GASTON rH^BUS , imprimée i la Juite de celle de Düfouu.loü.v, Par 
ris 1614. feuill.68,6p. 
