VAN DE GAZELLE S. 
157 
in palmas finxiè natura, digitofque emijit ex iii , unde platycerotas vocant , 
zegt Plinius. 50. Dat de der Grieken waarfchynlyk de Egypti- 
fche- of Perjifche-gazelie is, dat is te zeggen de algazel oï depafan; het 
woord wordt door Aristoteles niet gebruikt dan om een vo- 
gel aan te duiden , en die vogel is de arend met den witten Jlaart. Maar 
AIliaNUS en Plinius, hebben het zelfde woord gebruikt om een vier- 
voetig dier te bepaalen; de etymologie nu van pygargus wyft aan : 10. een 
dier met witte billen, zo als de rhebokken en geiten, of de gazelles; 20. een 
vreesagtig dier, dewyl de Ouden zig verbeeldden, dat de witte billen een 
kenmerk van vreesagtigheid waren , en de onverfchroktlicid van Herkules 
daar aan toefchreeven , dat hy zwarte billen hadt ; maar dewyl bykans alle 
de Schryvers , die van den viervoetigeii pygargus fpreeken , ook gewag 
maaken van den rhebok, zo is het klaar , dat die naam van pygargus niet 
kan toegepaft worden , dan op eenige Poort van gazelle verfchillende van 
de dorcas lybica , oï geme ene gazelle , en van den jlrepjiceros of antilope., waar 
van dezelfde Schryvers gewag maaken ; wy denken derhalven , dat de pygar- 
gus 'don algazel of den Egyptifchen gazelle aanwyft, die by de Grieken be ' 
kend moeft zyn , gelyk hy by de Hebreeuwen was ; want men vindt den 
naam van pygargus in de overzetting der zeventigen ( Deuteron, cap. XIV') 
en men ziet dat het dier , onder dezen naam aangeweezen , onder de reine die- 
ren gefteld wordt de Jooden aten derhalven dikwils van den pygargus, dat 
is te zeggen van die foort van gazelle, die de gemeenfte is in Egypte en in 
de aangrenzende landen, 
De Hr. Rus s el (v) zegt, in zyn natuurlyke hiftorie van Aleppo, dat 
’er by deze ftad twee foorten van gazelles zyn, de eene, welke men berg- 
gazelle noemt, die de fraaifte is, welks hair op den hals cn den rug donker 
bruin is; en de andere, gazelle van de vlakte geheeten, die niet zo vaardig 
noch zo wel gemaakt is als de eerfte, en welks hair blcckcr is gekleurd : hy 
voegt ’er by, dat deze dieren zo ras loopen, en het zo lang kunnen uithou- 
den dat de befte loophonden hen zelden kunnen meeftcr worden , zonder 
bdiulp van een valk Dat de gazelles des winters maager worden ,cn dat 
hun vleefch egter van een goeden fmaak is; dat het des zomers beladen is 
met vet, gelyk aan dat van het damhert; dat de gazelles, welken men on 
ftal voedt, niet zo lekker zyn om te eeten als de wilde, enz. Men ziet uit 
dit o'etuigenis van den Hr. Russe l , en uit dat van den Hr. Hassel- 
q_uist dat die gazelles van Aleppo niet de gcmcene gazelles, maar de 
(ny The nat. hijl. of /liep. by Alexand. Rus sel, M, D. London i’jsd. 
Cwy Capra QGozella Jfrkam'). 
Cornuaereüa, longiujcula , tiigricantia. 
Magnitudo Gazclla communi major ; velocior , magis f era ejl communi,ut vix nifi afalcone 
venotico capi queat. 
Locus circa Ahppwn. 
Locus cniu ■ . , , „ 
fpeciei, in orisnte cmmunis varm^ ,vel diJlhiBa Jpecies , quod cornna Juadere videntur. 
Capra, G'iZïWfl L. i NN. Ctylt. Nat. tabaci fumum amat boe animal, adeo ut vivum 
captum venatoris fumantis fijiula abjque metu apprnximaverit . tiinidum alias pre mulfis animal t 
unicum forjan, preeter hominem, quod odore berüte vetumtee ïf fxteniis dekBatur, 
V 3 
